باز انديشي طراحي بخش هاي مختلف سامانه سرريز بر اساس تحليل ريسك چند سطحي (مطالعه موردي سد قزل داش)

در اين پژوهش، با توجه به موضوع بازانديشي طراحي بخش هاي مختلف سامانه سرريز آزاد بر اساس روش ريسك چند سطحي در اجراي پروژه سرريز سد قزل داش، جامعه آماري پژوهش، علاوه بر نظرات كليه مديران و دست اندركاران سد قزل داش، شامل ديدگاه هاي كارشناسان خبره در رابطه با موضوع پژوهش نيز بوده است. در اين بخش به بررسي ديدگاه هاي كارشناسي شده در رابطه با موضوع روش ريسك چند سطحي هريك از فرايند‌ها و بخش‌هاي اجرايي در حوزه پشتيباني و رفع ريسك هاي ايمني سد قزل داش پرداخته شده است. بررسي ديدگاه هاي كارشناسان نشان داده است كه كاهش مخاطرات ايمني و ريسك هاي سد قزل داش بصورت زماني و ريالي در مراحل اجرا در حوزه پشتيباني و رفع ريسك هاي ايمني سد قزل داش مي‌تواند تا حدود زيادي، هم ، زمان انجام كار را و هم، مخاطرات ايمني و ريسك هاي پيش بيني شده سد قزل داش را كاهش دهد. بررسي نشان داده كه ريسك اشكال در سازه كنترل داراي بيشترين ريسك بوده(47/167 مرتبه) و بازانديشي در اين بخش داراي بالاترين درجه اهميت است. بررسي نشان داده است كه ريسك پديده كاويتاسيون(37/668 مرتبه) پس از ريسك اشكال در سازه كنترل، داراي بيشترين ريسك بوده و بازانديشي در اين بخش داراي بالاترين درجه اهميت است. بررسي نشان داده كه ريسك عدم تعادل در كانال تخليه(30/666 مرتبه) نسبت به ظرفيت موجود پس از ريسك اشكال در سازه كنترل و ريسك پديده كاويتاسيون داراي بيشترين ريسك بوده و بازانديشي در اين بخش داراي بالاترين درجه اهميت است.