بررسي و انتخاب سامانه مناسب آبياري گندم با روش فراتحليل

با توجه به محدوديت منابع آبي كشور و خشك‌سالي در سال‏هاي گذشته، استفاده از سامانه‏هاي نوين آبياري به‌منظور استفاده بهينه از آب مصرفي و افزايش بهره‏وري آب رشد چشمگيري داشته و تحقيقات گسترده‏اي نيز در اين ارتباط انجام شده است. لذا، نتايج مطالعات انجام شده در رابطه با سيستم‏هاي مختلف آبياري، جمع‏آوري و با استفاده از روش متاآناليز مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. از نرم‏افزارOpenMEE براي بررسي اطلاعات استفاده شد. ميزان اندازه اثر آب مصرفي در دو سامانه آبياري قطره‌اي و باراني نسبت به سامانه آبياري سطحي به‌ترتيب 3.498 و 3.458 تعيين شد، كه با توجه به طبقه‌بندي كوهن، داراي اثربخشي زياد مي‌باشند. همچنين نتايج بررسي به روش متا‏آناليز نشان داد كه استفاده از دو سامانه آبياري قطره‌اي و باراني نسبت به روش آبياري سطحي به‌ترتيب باعث كاهش ميزان آب مصرفي به‌ميزان 21.9 و 23.1 درصد شده است. هرچند تفاوت زيادي ازنظر ميزان آب مصرفي دو سامانه آبياري قطره‌اي و باراني مشاهده نشد، ولي آبياري قطره‌اي باعث افزايش عملكرد محصول نسبت به سامانه آبياري سطحي شده بود. سامانه آبياري قطره‌اي نسبت به سامانه آبياري سطحي از نظر افزايش عملكرد داراي اثربخشي زيادي (به ميزان 0.914) بوده ولي اثر سامانه آبياري باراني نسبت به سامانه آبياري سطحي بر ميزان افزايش عملكرد غيرقابل ملاحظه‏ بود. نتايج متاآناليز نشان داد كه روش آبياري قطره‌اي (نواري) و آبياري باراني به‌ترتيب باعث افزايش 39.4 و 31.1 درصدي در بهره‌وري آب نسبت به سامانه آبياري سطحي آب در محصول گندم شده اند.