بررسي پارامترهاي تاثيرگذار در تخمين افت انرژي در آبروهاي زيرزميني شيبدار مخروطي شكل با استفاده از روش رگرسيون فرآيند گاوسي

افت انرژي موضعي يكي از پارامترهاي اساسي طراحي آبروهاي زيرزميني يا كالورت ها است. تاكنون مطالعات بسياري در اين خصوص انجام شده و روابط متعددي براي تخمين ضريب افت انرژي موضعي ارائه گرديده است. مطالعات قبلي نشان داده است كه ضريب افت انرژي يك پارامتر وابسته به متغيرهاي هيدروليكي جريان و هندسه كالورت است. بااين حال، به دليل وجود عدم قطعيت در پديده روابط موجود منجر به نتايج جامع و دقيقي نشده است. در اين تحقيق، چندين مدل با در نظر گرفتن ورودي‌هاي مختلف با استفاده از داده‌هاي آزمايشگاهي جهت تخمين ضريب افت انرژي موضعي در آبروهاي زيرزميني مخروطي شيب‌دار تعريف شده و كارايي روش هوشمند رگرسيون فرآيند گاوسي (GPR) به عنوان يك رويكرد مبتني بر كرنل مورد ارزيابي قرار گرفت و نتايج حاصله با روش برنامه ريزي بيان ژن (GEP) مقايسه گرديد. همچنين، به منظور تعيين تاثير پارامترهاي ورودي آناليز حساسيت انجام شد. نتايج حاصله كارايي بالاي روش به‌كاررفته در تحقيق را در تخمين ضريب افت انرژي به اثبات رساند. نتايج مدلسازي با روش GPR نشان داد كه مدل با پارامترهاي ورودي عدد فرود (Fr)، نسبت عمق آب به قطر آبرو زيرزميني (Hw/D) و طول كاهنده (Lr)، مدل برتر است. در اين حالت مقادير معيارهاي ارزيابي براي سري داده‌هاي آزمون به‌صورت CC=0.85، DC=0.799 و RMSE=0.2 بدست آمد. همچنين، با انجام آناليز حساسيت، مشاهده شد كه عدد فرود بيشترين تاثير را بر ضريب افت موضعي دارد و مي‌تواند باعث افزايش قابل توجهي در كارايي مدل گردد. استفاده از عدد فرود باعث افزايش تقريبا 40 درصدي دقت مدلسازي شد.