تأثير هشت هفته تمرين‌هاي مقاومتي دايره‌اي و تمرينهاي تداومي با شدت متوسط بر شاخص‌هاي متابوليكي و سطح سرمي سيرتوئين 1 در زنان مبتلابه سندرم متابوليك

مقدمه: زنان در طي دوران يائسگي، بيش ‌از پيش در معرض عوامل خطر بسياري از بيماري‌ها از جمله سندرم متابوليك قرار دارند و سيرتوئين 1 ممكن است در اين اختلال درگير باشد. هدف اين مطالعه بررسي تأثير تمرين‌هاي مقاومتي دايره‌اي و تمرين‌هاي تداومي با شدت متوسط بر شاخص‌هاي متابوليكي و سطح سرمي سيرتوئين 1 در زنان مبتلابه سندرم متابوليك بود.روش‌ها: اين مطالعه به‌صورت كارآزمايي باليني در زنان مبتلابه سندرم متابوليك در دو گروه مداخله (15 نفر گروه تمرين‌هاي مقاومتي و 15 نفر گروه تمرين‌هاي تداومي) و يك گروه كنترل (15 نفر) انجام گرديد. گروه مداخله تحت برنامۀ تمريني به مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته، قرار گرفتند و گروه كنترل برنامۀ معمول روزانه خود را داشتند. پس از آخرين جلسۀ تمرين ميزان سطوح سرمي سيرتوئين1 و فاكتورهاي لپيدي اندازه‌گيري شد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از آزمون تي زوجي و از كوواريانس در سطح معني‌داري (0.05≥P) استفاده شد.يافته‌ها: نتايج آزمون تي نشان داد كه تفاوت معني‌داري در تغييرات درون‌گروهي متغيرهاي مورد بررسي (سيرتوئين1 (SIRT1)، ليپوپروتئين با چگالي بالا (HDL)، ليپوپروتئين با چگالي پايين (LDL)، تري‌گليسريد (TG)، قند خون ناشتا (FBS)، كلسترول تام (Total Cholesterol) در هر دو گروه تمريني وجود داشت (0.05≥P)، اما در گروه كنترل تفاوت معني‌داري مشاهده نشد (0.05 P). نتايج آزمون كوواريانس نشان داد در پس‌آزمون بين سه گروه‌ در شاخص‌هاي (SIRT1 ،HDL، LDL ،TG ،FBS ،Total Cholesterol) تفاوت معني‌داري وجود دارد (0.05 P).نتيجه‌گيري: هشت هفته برنامۀ تمرين‌هاي مقاومتي دايره‌اي و تمرين‌هاي تداومي با شدت متوسط، تأثير مثبتي بر شاخص‌هاي متابوليكي و سطح سرمي سيرتوئين 1 افراد مبتلابه سندرم متابوليك دارد.