مقايسۀ تأثير تمرين تناوبي با شدت بالا و مقاومتي شديد بر سطوح آسپروسين و پروتئين 1 مربوط به فاكتور نكروز تومور C1q در مردان داراي اضافه وزن و چاق

مقدمه: فعاليت بدني و تمرين‌هاي ورزشي به‌عنوان بخشي جدايي‌ناپذير از مديريت و كنترل وزن در افراد داراي اضافه وزن و چاق شناخته مي‌شود. هدف از مطالعۀ حاضر مقايسۀ تأثير تمرين تناوبي با شدت بالا (HIIT) و مقاومتي شديد بر سطوح سرمي آسپروسين و پروتئين 1 مربوط به فاكتور نكروز تومور (CTRP1)C1q در مردان داراي اضافه وزن و چاق بود. روش‌ها: در اين مطالعۀ نيمۀ‌ تجربي، 31 مرد داراي اضافه وزن و چاق به‌صورت تصادفي در سه گروه تمرين HIIT (10 نفر)، تمرين مقاومتي شديد (11 نفر) و كنترل (10 نفر) تقسيم شدند. آزمودني‌هاي گروه‌‌هاي تجربي3 جلسه در هفته به‌مدت 9 هفته به اجراي تمرين‌هاي HIIT و تمرين‌هاي مقاومتي شديد پرداختند. قبل و پس از مداخله، جهت اندازه‌گيري غلظت سرمي آسپروسين و CTRP1 از آزمودني‌ها نمونه‌هاي خوني به‌عمل آمد. از آزمون تحليل كواريانس جهت تجزيه‌و‌تحليل داده‌ها و سطح معني‌داري 0.05 P استفاده شد.يافته‌ها: غلظت آسپروسين در گروه HIIT (0.013 =P) و تمرين‌هاي مقاومتي شديد (0.042 =P) در مقايسه با گروه كنترل به‌طور معني‌داري كاهش يافت. يافته‌هاي بين گروهي نشان داد كه تفاوت معناداري در غلظت CTRP1 بين هيچكدام از گروه‌ها وجود ندارد. غلظت CTRP1 در گروه HIIT در پس‌آزمون در مقايسه با پيش‌آزمون به‌طور معناداري كاهش يافت (0.032 =P).نتيجه‌گيري: تمرين HIIT و تمرين مقاومتي در مردان داراي اضافه وزن و چاق منجر به كاهش سطوح آسپروسين مي‌گردد. با در نظر گرفتن ميزان تغييرات آسپروسين، CTRP1 و ساير شاخص‌هاي تن‌سنجي و نيم رخ ليپيدي، به نظر مي‌رسد تمرينات HIIT كارايي بهتري در مردان داراي اضافه وزن و چاق داشته باشد.