ارزيابي پايداري زيست محيطي در نواحي شهري با رويكرد معضل ريزگردها با استفاده از فن تصميم گيري چندمعياره تخصيص خطي و شبكه عصبي مصنوعي مطالعه موردي: كلانشهر اهواز

ارزيابي پايداري زيست محيطي، به عنوان يكي از مهمترين ابزار در فرآيند برنامه ريزي توسعه پايدار بوده و لذا توجه به آن در سياست گذاري ها و برنامه ريزي ها امري اجتناب ناپذير است. هدف اين مقاله ارزيابي پايداري زيست محيطي در نواحي شهري با رويكرد معضل ريزگردها با استفاده از فن تصميم گيري چندمعياره تخصيص خطي و شبكه عصبي مصنوعي در اهواز است. در اين پژوهش ابتدا از طريق مطالعه مباني نظري پژوهش اقدام به شناسايي معيارهايي كه در جهت پايداري زيست محيطي مؤثر است شد. سپس از روش اسنادي و كتابخانه اي و مراجعه به ادارات و سازمان هاي مختلف در جهت گردآوري اطلاعات بخش تئوريكي استفاده شد. اما جمع آوري اطلاعات اصلي پژوهش، با استفاده از مطالعات ميداني(تكميل پرسشنامه، مشاهدات و بررسي ميداني) صورت گرفته است. فرآيند تحقيق بدين صورت بود كه براي عملياتي كردن روش شناسي از طريق معيارهاي بدست آمده از مطالعه ادبيات مسئله، پرسشنامه اي طراحي و در 8 منطقه در بين مردم به روش تصادفي طبقه اي توزيع گرديد. حجم نمونه از كل مناطق بر اساس فرمول كوكران نامحدود در قالب طبقات جمعيتي مناطق تعيين شد. بر اين اساس در مجموع 420 نفر عنوان نمونه مورد مصاحبه قرار گرفتند. يافته هاي تحقيق نشان داد در روش تخصيص خطي، منطقه 2 با وزن 0.1137 در اولويت نخست و مناطق 6، 8، 4 و 1 با وزن 0.1093، 0.0672، 0.0502 و 0.0507 در اولويت هاي بعدي از لحاظ پايداري زيست محيطي قرار دارند. در روش شبكه عصبي، منطقه 2 با وزن 0.46 و مناطق 1 ، 6 ، 3 با وزن 0.39 ، 0 . 25 و 0.22 در اولويت هاي بعدي قرار دارد. با اين اوصاف رعايت و در نظر گرفتن تمامي دستورالعمل هاي ارزيابي و به ويژه ارزيابي پايداري اعم از انتخاب شاخص هاي مؤثر در پايداري در قالب چارچوب هاي تدوين شده، انتخاب ابزار جامع و يكپارچه در قالب چارچوب هاي تدويني براي ارزيابي و اولويت بندي پايداري و در نهايت انتخاب تكنيكي مناسب جهت تجزيه و تحليل داده ها نقش مهمي در تبيين بهتر واقعيت هاي موجود در نواحي مورد مطالعه در فرآيند توسعه پايدار جهت برنامه ريزي دارد.