پايش روند پديدۀ فرونشست با استفاده از روش تداخل‌سنجي تفاضلي راداري مطالعۀ موردي: دشت خانميرزا، استان چهارمحال و بختياري

فرونشت سطح زمين از جمله مخاطرات محيطي است كه در اثر عوامل مختلف ايجاد شده، و به خصوص در سال هاي اخير خسارت هاي زيادي را به جوامع انساني وارد نموده است. آبخوان دشت خانميرزا نيز در سال‌هاي اخير به صورت چشمگير با اين پديده روبرو شده است. ايجاد درز و شكاف هاي وسيع در سطح دشت و خروج گاز از آنها ، مسئله بررسي فرونشست را حائز اهميت مي نمايد. به همين علت پژوهش حاضر سعي دارد ضمن پايش و سنجش ميزان فرونشست زمين در دشت خانميرزا، ارتباط آن را با برداشت مازاد از منابع آب زيرزميني ارزيابي و تحليل نمايد. بدين منظور جهت بررسي تغييرات سطح آب زيرزميني در طي 10 سال و در دوبازه ي زماني متفاوت از مدل زمين آمار IDW ، و براي برآورد ميزان فرونشست سطح زمين از روش تداخل سنجي تفاضلي راداري و از تصاوير راداري Sentinel-1A در طي 5 سال و در سه بازه ي زماني متفاوت استفاده شد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه، ميانگين افت ساليانه آب زيرزميني در يك بازه زماني دهساله روند افزايشي داشته بطوريكه ميانگين افت در دوره اول مطالعاتي 65 / 25 و در دوره دوم برابر با 66 / 34 است. همچنين ميزان جابهجايي سطح زمين در بازۀ زماني كلي 5 ساله و طي سه دوره مطالعاتي، هم به لحاظ موقعيت مكاني رويداد؛ و هم به لحاظ نرخ جابه جايي از يكروند كلي تبعيت نمي كند. بطوريكه حداكثر ميزان فرونشست به ترتيب 139 ميليمتر (دوره دوم)، 127 ميلي متر (دوره سوم) و 77 ميلي متر (دوره اول)، و بيشترين بالاآمدگي به ترتيب 171 ميلي متر (دوره اول)، 116 ميلي متر (دوره سوم) و 9 ميلي متر (دوره اول) رخداده است. همانگونه كه نتايج نشان مي دهد ميزان جابجايي سطح زمين در بازه هاي زماني مختلف، متفاوت بوده و از يكروند ثابت برخوردار نيست، در حاليكه روند افت سطح آب هاي زيرزميني در تمام بازه زماني روند افزايشي داشته است. بر همين اساس طبق نتايج پژوهش ارتباط معناداري بين برداشت بي رويه از منابع آب زيرزميني با مناطق داراي فرونشست در دشت خانميرزا وجود ندارد.