تأثير مديريت استراتژيك زنجيره تأمين بر عملكرد و جهت گيري زنجيره تأمين با تحليل نقش ميانجي تاب آوري (مورد مطالعه: بخش فراساحل صنعت نفت)

به دليل رقابت شديد جهاني و تأثير منفي اختلالات بر عملكرد مالي، عملياتي و بازار صنايع، توجه به مباحثي چون مديريت استراتژيك زنجيره تأمين و تاب آوري آن گسترش يافته و صنعت نفت با داشتن ساختار و فرآيندهاي پيچيده و تأثير گذار بر اقتصاد جهاني و منطقه‌اي از اين قاعده مستثني نيست. هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير مديريت استراتژيك زنجيره تأمين بر عملكرد و جهت گيري زنجيره با تحليل نقش ميانجي تاب آوري (مؤلفه‌هاي چابكي و استحكام) در شركت مهندسي و ساخت تاسيسات دريايي ايران فعال در حوزه فراساحل با بهره گيري از روش مدلسازي معادلات ساختاري است. جامعه آماري پژوهش را كليه كاركنان شركت تشكيل مي دهند كه به روش كلاين و قانون N:q تعداد افراد نمونه 270 نفر تعيين شد و با روش نمونه گيري هدفمند، افراد آشنا به ابعاد مختلف زنجيره تأمين صنعت فراساحل با سابقه كار بيش از پنج سال انتخاب شدند. داده هاي پيمايش پس از گردآوري با استفاده از نرم افزار SMART-PLS تجزيه- تحليل شدند. نتايج نشان داد: 1- مديريت استراتژيك زنجيره تأمين بر جهت‌گيري زنجيره تأمين اثر مستقيم معني دار دارد، 2- مديريت استراتژيك زنجيره تأمين بر جهت گيري زنجيره تأمين اثر غيرمستقيم معني دار دارد (از طريق چابكي و استحكام زنجيره)، 3- مديريت استراتژيك زنجيره تأمين بر عملكرد زنجيره تأمين اثر مستقيم معني دار ندارد، 4- مديريت استراتژيك زنجيره تأمين بر عملكرد زنجيره تأمين اثر غير مستقيم معني دار دارد (از طريق چابكي و استحكام زنجيره)، 5- چابكي زنجيره در رابطه بين مديريت استراتژيك زنجيره تأمين با عملكرد و جهت گيري زنجيره نقش ميانجي معني دار دارد. 6- استحكام زنجيره در رابطه بين مديريت استراتژيك زنجيره تأمين با عملكرد و جهت گيري زنجيره نقش ميانجي معني دار دارد.