روش هاي قيمت گذاري و تعرفه گذاري خدمات سلامت: يك مرور حيطه اي

مقدمه: تعرفه خدمات سلامت، قيمت دستوري خدمات سلامت است كه توسط مراجع قانوني تعيين شده و خريداران خدمات سلامت بايد آن مبلغ را در ازاي منافع حاصل از دريافت خدمات به ارائه‌دهندگان خدمت سلامت پرداخت كنند . نظام قيمت‌گذاري و تعرفه‌گذاري خدمات سلامت در ايران با چالش‌هايي مواجه است. هدف اين مطالعه شناسايي و تبيين روش هاي قيمت گذاري و تعرفه گذاري خدمات سلامت بود.  مواد و روش كار: اين مطالعه با روش مرور حيطه اي در سال ۱۴۰۲ انجام شد. از پايگاه هاي اطلاعاتي انگليسي PubMed، Web Of Science، Scopus، Embase و ProQuest و پايگاه‌هاي اطلاعاتي فارسي Magiran، Iranmedex و SID و موتورهاي جستجوگر Google و Google scholar براي يافتن منابع علمي اين مطالعه استفاده شد. در نهايت، تعداد ۴۵ مستند مرتبط با قيمت گذاري و تعرفه‌گذاري خدمات سلامت انتخاب و با كمك نسخه ۱۰ نرم افزار MAXQDA  تحليل شدند. يافته ها: تعداد ۲۰ روش قيمت‌گذاري و تعرفه گذاري خدمات سلامت شناسايي شد كه عبارتند از روش‌هاي سرانه، روزانه، كارانه، بودجه گلوبال، توافقي، ارزش نسبي مبتني بر منابع مصرف شده، مبتني بر هزينه، مبتني بر ارزش، مبتني بر عملكرد، مبتني بر بهترين عملكرد، گروه‌هاي تشخيصي مرتبط، بسته‌اي، مرجع، سطحي، تناسبي، ممتاز، مبتني بر بازار، مبتني بر ريسك، اشتراكي و مناقصه رقابتي. هر كدام از اين روش‌هاي قيمت‌گذاري و تعرفه گذاري خدمات سلامت مزايا و معايبي دارد. به طور كلي، روش‌هاي آينده‌نگر و ثابت تعرفه گذاري خدمات سلامت منجر به كنترل هزينه‌هاي سلامت و افزايش كارايي سازمان‌هاي بهداشتي و درماني مي‌شود. استفاده از روش‌هاي مكمل مبتني بر ارزش و  عملكرد منجر به بهبود كيفيت خدمات سلامت و دستيابي به سلامتي مردم مي‌شود. نتيجه گيري: روش هاي قيمت گذاري و تعرفه گذاري خدمات و مراقبت‌هاي سلامت بر انگيزه ارائه كنندگان خدمات سلامت، دسترسي به خدمات سلامت، كيفيت خدمات سلامت و مخارج سلامت اثر مي‌گذارند. روش سرانه به همراه روش‌هاي متغير مبتني بر ارزش و عملكرد براي تعرفه گذاري خدمات سرپايي و روش‌هاي گروه‌هاي تشخيصي مرتبط، بسته‌اي و مبتني بر بهترين عملكرد براي تعرفه‌گذاري خدمات بستري در ايران پيشنهاد مي‌شود.