توسعه مهارت‌هاي مورد نياز دانشجويان مهندسي براي انطباق با تقاضاهاي صنعت 4.0: رهنمودهايي براي طراحي و اجراي برنامه‌هاي درسي جديد دانشگاهي

امروزه اين نگاه نهادينه‌ شده است كه دانشگاه‌ها و مراكز آموزش عالي، مي‌توانند رويكردهاي آموزشي و يادگيري خود را از طريق برنامه درسي ارتقا دهند. مطالعات اخير نشان داده است كه بسياري از دانشگاه‌هاي جهان در حال انطباق برنامه‌هاي درسي و رويكردهاي آموزشي خود با نيازهاي صنعت 4.0 هستند. هدف از مطالعه كنوني، شناسايي مهارت‌هاي ديجيتالي قابل تامل در تدوين برنامه درسي دانشجويان مهندسي و ارائه سازوكارهايي جهت انطباق شايستگي‌هاي دانشجويان مهندسي با صنعت 4.0 مي‌باشد. روش مطالعه، فراتركيب يا سنتز پژوهي با استفاده از گام‌هاي شش‌گانه سندلوسكي و باروسو (2006) بوده است. با جستجو در پايگاه‌هاي معتبر تعداد 61 مطالعه مورد تجزيه‌و تحليل قرارگرفته و مضمون‌سازي گرديد. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه مهارت‌هاي موردنياز دانشجويان مهندسي در برنامه‌هاي درسي شامل: 1. مهارت‌هاي فناورانه و ديجيتالي؛ 2. مهارت مهندسي و 3. مهارت‌هاي پايه مي‌باشد. همچنين يافته‌هاي پژوهش 21 سازوكار ازجمله 1. طراحي برنامه درسي منطبق با الزامات صنعت 4.0؛ 2. استفاده و كاربرد عملي فناوري‌هاي ديجيتال در برنامه‌هاي درسي موسسات آموزش  عالي 3. تدوين برنامه درسي همگرا براساس فناوري هاي نوين  و تغييرات بنيادين در ساختار آموزش، محتواي دروس و تدريس 4. آموزش آزمايشگاه محور و عملي در برنامه‌هاي درسي آموزش مهندسي؛ 5. آموزش دانشجويان بر اساس يك بستر فناورانه را جهت توسعه مهارت‌هاي ديجيتالي در برنامه‌هاي درسي مهندسي براي انطباق با تقاضاهاي صنعت 4.0 الزامي مي‌داند. در پايان اين مقاله، رهنمودهاي عملياتي براي به‌روزرساني برنامه‌هاي درسي دانشگاهي ارائه مي‌نمايد.