ارائه الگوي جاري برنامه درسي با نشاط در دوره ابتدايي: رويكرد داده بنياد

هدف پژوهش حاضر بررسي الگوي جاري نشاط در برنامه هاي درسي مقطع ابتدايي بود. اين پژوهش با رويكرد كيفي و با روش داده بنياد انجام گرفت. مشاركت كنندگان بالقوه پژوهش شامل كليه كارگزاران دخيل در نشاط در برنامه هاي درسي دوره آموزش ابتدايي بودند كه از طريق نمونه‌گيري هدفمند از نوع ملاك ‌محور انتخاب شدند. داده ها از طريق مصاحبه  نيمه‌ ساختار ‌يافته چهارده نفر از معلمان، پنج نفر از مديران مدارس، هشت نفر از اوليا دانش آموزان جمع‌آوري شد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از روش كدگذاري باز، محوري و گزينشي استفاده شد. براي تأمين روايي و پايايي از معيارهاي لينكن و گوبا استفاده شد. نتايج پژوهش نشان‌دهنده ي بيست و يك مفهوم محوري و هشت مقوله منتخب است كه در قالب مدل پاراديمي شامل غفلت از نشاط در برنامه هاي درسي و تربيتي مدارس به عنوان مقوله ‏ي محوري و شرايط علّي (ضعف مديريتي مدارس، ضعف در فرهنگ آموزشي مدارس، ضعف در روابط اجتماعي دانش آموزان)، عوامل زمينه اي (عوامل فرهنگي- اجتماعي، عوامل سازماني و عوامل آموزشي)، شرايط مداخله اي تسهيل‌گر(عوامل شخصيتي و فردي، جذابيت محتوايي كتب درسي، توجه به تفاوت‌هاي فردي و ارزشيابي كيفي)، شرايط مداخله گر محدودكننده (چالش هاي فردي، چالش‌هاي فرهنگي و چالش‌هاي مدرسه‌اي)، راهبردها (تعاملات و ارتباطات دانش آموزان، صميمي سازي فضاي كلاسي توسط معلمان، توجه به روش‌هاي فعال تدريس، پوياسازي فضاي فيزيكي) و پيامد (افزايش افسردگي و سرخوردگي تحصيلي) سازمان يافت. بنابراين مي توان نتيجه گرفت توجه به زمينه هاي فرهنگي- اجتماعي، سازماني و آموزشي در تلفيق نشاط در برنامه هاي درسي مورد نياز است.