معلم زنده است زنده تر از پيش

يكي از بحث ‏هاي داغ پيرامون معلم و مدرسه ايراني در ابتداي قرن پانزدهم، موضوع «مرگ مدرسه و معلم» است! اين نظريه مبتني بر شواهدي است كه واقعي هستند. همين موضوع موجب است تا توجه پژوهشگران رشته ‏هاي مختلف به آن جلب شود. آنچه در بنياد اين نظريه قرار گرفته، نتايج عملكرد شاگردان در آزمون هاي داخلي و جهاني است. عملكرد شاگردان در آزمون‌هاي مدرسه ‎اي و در آزمون ورودي دانشگاه ها و همچنين در دو آزمون جهاني تيمز و پرلز شاهد اصلي در ساخت نظريه مذكور است. با وجود اين، پژوهشگران به جنبه ‏هاي تجربي خود و گزارش هاي پژوهشي هم ارجاع مي‏دهند. حتي اگر شواهد اين نظريه پذيرفته شود، باز هم اين نوع نظرورزي را مي ‎توان درك سطحي شواهد يا «نظريه ‎پردازي بد» ناميد. آنچه عملكرد شاگردان را شكل مي‏دهد، فقط دانستن و يادگيري نيست. بيش از يادگيري و دانستن، موضوع خواستن و ميل به اعلام دانايي مطرح است؛ كه با متغيرهاي متعدد اجتماعي در ارتباط است. اينكه شاگردان حاضر باشند در موقعيت آزمون، به پاسخدهي بر اساس توان خود اقدام كنند، جاي سوال دارد؛ اما، واقعيت دارد كه آنان از آنچه در مدرسه مي گذرد، گريزان هستند و اينكه همين اشخاص در موقعيت‏ هاي عمل مشابه نشان داده‎اند كه داراي توانايي لازم مي باشند.