تاثير رفتاردرماني شناختي بر علايم سندرم پيش از قاعدگي و اختلال ملال پيش از قاعدگي

مقدمه: قاعدگي رخدادي حائز اهميت و آغازگر توليد مثل در زندگي زنان مي ‌باشد، اما برخي زنان از اختلال سيكل قاعدگي در رنج هستند. پژوهش حاضر با هدف تعيين تاثير رفتاردرماني شناختي بر علايم سندرم پيش از قاعدگي و اختلال ملال پيش از قاعدگي انجام شد.روش كار: پژوهش حاضر نيمه ‌تجربي با طرح پيش ‌آزمون_پس ‌آزمون و پيگيري با گروه گواه بود. جامعه پژوهش كليه زنان مراجعه ‌كننده به كلينيك ‌هاي زنان و زايمان شهر همدان در سال 1401 بودند، كه از ميان آنان 40 نفر با روش نمونه ‌گيري هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در 4 گروه 10 نفره (دو گروه آزمايش و دو گروه گواه) جايگزين شدند. آزمودني ‌ها با پرسشنامه غربال گري علايم قبل از قاعدگي (PSST) مورد ارزيابي قرار گرفتند. گروه‌ هاي آزمايش طي 8 جلسه 60 دقيقه‌ اي به صورت هفتگي در مداخلات رفتاردرماني شناختي شركت كردند اما گرو ه ‌هاي گواه هيچ مداخله ‌اي دريافت نكردند. يك ماه و نيم بعد مرحله پيگيري انجام گرفت. جهت تحليل داده ‌ها از نرم ‌افزار SPSS-24 و آزمون تحليل كوواريانس تك ‌متغييري استفاده شد. يافته‌ ها: نتايج نشان داد رفتاردرماني شناختي در كاهش علايم سندرم پيش از قاعدگي در مرحله پس ‌آزمون (8.33=F ،0.01P ) و در مرحله پيگيري (28.05=F ،0.000P ) موثر بود. همچنين اين درمان در كاهش علايم اختلال ملال پيش از قاعدگي در مرحله پس‌ آزمون (9.36= F،0.007P ) و در مرحله پيگيري (21.97=F ،0.000P ) موثر واقع شد. نتيجه ‌گيري: با توجه به نتايج، رفتاردرماني شناختي در كاهش علايم اختلالات قاعدگي موثر بود و تاثيرات آن به مدت يك ماه و نيم پس از مداخله ماندگار بود. لذا پيشنهاد مي‌شود كه از رفتاردرماني شناختي به‌ عنوان يك ابزار مؤثر در راستاي ارتقا سلامت جامعه، در تدوين برنامه‌هاي درماني، ارائه برنامه‌هاي آموزشي بهداشت زنان، و بهبود سلامت روان زنان با اختلالات قاعدگي استفاده گردد.