بررسي پروتكل تفكر با صداي بلند به ‌عنوان رويكردي آموزشي و پژوهشي: مرور نظام‌مند

مقدمه: پروتكل‌ تفكر با صداي بلند در زمينه‌هاي روان‌شناسي و علوم‌ شناختي به ‌عنوان يك روش گزارش كلامي مورد استفاده قرار مي‌گيرد؛ هدف از انجام اين پژوهش بررسي روش پروتكل تفكر با صداي بلند در دو بعد آموزش و پژوهش بود.روش كار: اين پژوهش از نظر رويكرد كيفي است كه از طريق مرور نظام‌مند انجام شده است. جامعه آماري پژوهش مقالاتي است كه در منابع اطلاعاتي به اين موضوع پرداخته‌اند. ابزار جمع‌آوري داده‌ها نيز سياهه وارسي است. با استفاده از كليدواژه‌هاي «پروتكل تفكر با صداي، تفكر كلامي، بلند فكر كردن و كلامي كردن تفكر تعيين شده در ميان پايگاهاي SID، Irandoc، Magiran، ISC،Emerald ، Scholar Google،Science Direct ، Web of Scienc، ERIC،  ProQuestو  Scopusطي چند مرحله به طور نظام‌مند بررسي شدند.يافته‌ها: در اين پژوهش 17 مفهوم در خصوص كاربردهاي پروتكل تفكر با صداي بلند در حوزه آموزش به دست آمد كه برخي از آنها عبارت است از: تحت‌ تأثير قرار دادن دانسته‌هاي فرد، بيان و توليد ايده‌هاي جديد، غني كردن گفتمان كلاس درس، وسيله‌اي جهت هدايت رفتارها و فرايندهاي حل مسئله. 13 مفهوم در خصوص كاربردهاي پروتكل تفكر با صداي بلند در حوزه پژوهش شناسايي شد كه برخي از آنها عبارتند از: روشي مفيد و كارآمد در پژوهش جهت استخراج كافي و قابل اعتمادِ داده‌ها در راستاي مطالعه فراشناختي خوانندگان و استفاده از استراتژي ‌هاي ذهني، دستيابي به تجزيه و تحليل داده‌هاي عيني، اطمينان بينابيني در كدگذاري داده‌هاي پژوهش، فراهم‌آوري داده‌هاي مستقيم.نتيجه‌گيري: بهره‌گيري از اين پروتكل سبب توليد ايده‌هايي جديد و داده‌هاي ناب و مستقيم در پژوهش مي‌شود كه به ‌كارگيري آن، ارتباطات ذهني و زباني جديدي در جامعه ايجاد مي‌كند. همچنين اطلاعات جديدي به روند ذهني افراد اضافه مي‌شود كه سبب افزايش خلاقيت در آنان مي گردد و به تبع آن حالات روحي و رواني ديگران بهتر درك مي‌شود و مي‌توان مطابق انتظارات تصور شده افراد رفتار كرد.