بررسي رفتار چرايي بز تالي در مراتع سيريك استان هرمزگان

به منظور تعيين رفتار چرايي بز تالي به عنوان دام غالب منطقه، اين بررسي در منطقه سيريك استان هرمزگان از سال 1385 به مدت چهار سال انجام شد. شاخص‌هاي مورد بررسي اين تحقيق شامل زمان ورود و خروج دام از مرتع، مسافت روزانه طي‌شده توسط دام، مسير دام در مرتع با توجه به شيب آن، حداكثر و ميانگين سرعت دام، همچنين مدت زمان استراحت، حركت و چراي دام در روز بود. براي تعيين شاخص‌هاي ذكرشده از دستگاه موقعيت‌ياب جغرافيايي جي پي اس گارمين (GPS) استفاده گرديد كه با استفاده از كمربندي مخصوص به پشت يك بز سه ساله بسته شده و پس از خروج دام از آغل فعال شده، سپس در پايان روز داده‌هاي آن با استفاده از مدتراك در محيط    ILWIS  استخراج گرديد. مسير حركت دام به انتخاب چوپان مشخص مي‌شد. نتايج رفتار چرايي دام در ماه‌هاي فصل چرا براي چهار سال مورد مطالعه نشان داد كه در بين سال‌ها، ميانگين مسافت پيموده‌شده و زمان چراي دام و براي ماه‌هاي فصل چرا، تمام رفتارها به جز مسافت پيموده‌شده اختلاف معني‌داري داشتند. ميانگين سرعت حركت دام 2/65 كيلومتر بر ساعت، طول مسافت طي‌شده 8/12 كيلومتر و مدت زمان چرا 4 ساعت و 49 دقيقه بود. همچنين در طي سال‌هاي بررسي 44 تا 45 درصد از زماني كه دام در مرتع حركت مي‌كرد به چرا اختصاص داشت. شايان ذكر است كه اطلاعات استخراج شده از تطابق نقشه مسير حركت دام GPS با نقشه شيب منطقه نشان داد كه در كل ماه‌هاي پنجگانه در طول سال‌هاي مورد بررسي تمام مسافت طي شده توسط دام در كلاس شيب 8-0 درصد قرار دارد.