بررسي تاثير كودهاي آلي، شيميايي و تلفيقي بر برخي خصوصيات كمي و كيفي سه رقم آفتابگردان (Heliantus annuus L)

اهداف: اين مطالعه به منظور ارزيابي تاثير كودهاي شيميايي، آلي و تلفيقي بر خصوصيات كمي و كيفي ارقام آفتابگردان انجام شد.مواد و روش‌ها: آزمايش به صورت كرت‌هاي خرده شده در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي در سه تكرار در ايستگاه تحقيقات كشاورزي زهك استان سيستان و بلوچستان اجرا شد. فاكتور اصلي سطوح كوددهي شامل شاهد (عدم كاربرد كود)، كمپوست (40 تن در هكتار)، اسيد هيوميك (5 ليتر در هكتار)، كود شيميايي (150 كيلوگرم اوره، 100 كيلوگرم فسفر و 100 كيلوگرم پتاس)، تلفيقي كمپوست و اسيد هيوميك (20 تن در هكتار كمپوست + 2.5 ليتر در هكتار) و تلفيقي اسيد هيوميك و كود شيميايي (2.5 ليتر در هكتار + 75 كيلوگرم اوره، 50 كيلوگرم فسفر و 50 كيلوگرم پتاس) و فاكتور فرعي سه رقم آفتابگردان شمس، قاسم و هايسان 25 بود. يافته‌ها: بيشترين قطر طبق (22.1 سانتي‌متر) از تيمار اسيد هيوميك+كمپوست و رقم شمس(65.3درصد افزايش نسبت به شاهد)، وزن 1000 دانه (80.33 گرم) از تيمار اسيد هيوميك+كود شيميايي و رقم شمس(63.5درصد افزايش نسبت به شاهد)، تعداد دانه در طبق (581.7) از تيمار اسيد هيوميك+كمپوست و رقم شمس (64.1درصد افزايش نسبت به شاهد) و عملكرد بيولوژيك (11970 كيلوگرم در هكتار) از تيمار اسيد هيوميك+كود شيميايي و رقم شمس به دست آمد. عملكرد بيولوژيك ارقام شمس، قاسم و هايسان 25، در تيمار اسيدهيوميك+كودشيميايي نسبت به شاهد به ترتيب39.2، 31.5، 34.5 درصد افزايش داشت.نتيجه‌گيري: كاربرد كودهاي آلي و مديريت تغذيه تلفيقي از جمله روش‌هاي مؤثر براي بهبود ويژگي هاي كمي و كيفي آفتابگردان بوده كه موجب كاهش مصرف كودهاي شيميايي مي شود.