تحليل محتواي دروس تخصصي دوره دكتري آموزش عالي بر اساس مؤلفه هاي مديريت دانش

هدف اين پژوهش تعيين وضعيت مديريت دانش در سرفصل ‌هاي دروس تخصصي دوره‌ هاي دكتري در رشته ‌هاي علوم انساني آموزش عالي بود. پژوهش حاضر از نوع طرح‌هاي پژوهش آميخته اكتشافي بوده است. از اين‌رو، تركيبي از روش‌هاي كيفي و كمي استفاده شده است. ابتدا مؤلفه‌ هاي مديريت دانش با روش تحليل محتوا با رويكردي استقرايي استخراج گرديد و بر مبناي آن پرسشنامه‌ اي در قالب 9 مؤلفه اصلي و 44 پرسش تهيه شد و در اختيار خبرگان قرار گرفت. علاوه بر آن سياهه وارسي نيز در قالب 442 گويه فرعي تهيه شد. در تحليل محتواي دروس تخصصي در 11 رشته علوم انساني در مقطع دكتري، 2250 درس در 3260 شناسه استخراج گرديد. اين بررسي نشان داد كه مؤلفه اشتراك دانش 25.46 درصد، مؤلفه كاربست دانش 17.48 درصد، مؤلفه تغيير دانش 12.73 درصد، مؤلفه خلق دانش 11.75 درصد، مؤلفه شناسايي دانش 9.97 درصد، مؤلفه سازماندهي دانش 7.73 درصد، مؤلفه توسعه دانش 6.23 درصد، مؤلفه ارائه دانش4.97 درصد و مؤلفه حفاظت از دانش 3.68 درصد از داده ‌ها را كسب كردند. براي آماده‌سازي دانش‌ آموختگان به عنوان رهبران توانمند آينده، لازم است آموزش عالي در آموزش مديريت دانش به دانشجويان نقشي محوري و مؤثر داشته باشد. بهره ‌گيري از برنامه‌ هاي درسي مبتني بر مديريت دانش، مهارت‌ هاي لازم براي به‌كارگيري دانش و اتكا به آن را هموار مي سازد. همچنين موجباب خلق دانش و نوآوري دانشجويان را فراهم مي سازد. بكارگيري شيوه‌ هاي استاندارد در آموزش و پژوهش، مديران آينده را براي ارائه و اشتراك دانش در سازمان ‌ها آماده مي سازد. اگرچه اشتراك دانش عنصر كليدي برنامه‌هاي مديريت دانش كارآمد و مؤثر است، اما در دسترس گذاشتن دانش، بدون كاربست آن (تبديل دانش تئوري به دانش عملي)، نمي‌تواند تضميني براي استفاده از آن باشد. بنابراين توسعه دانش از طريق كاربردي‌سازي دانش تئوري، به‌روز رساني و تغيير آن حاصل مي شود. مديريت دانش ارتقاي يك رويكرد جامع براي شناسايي، تسخير، بازيافتن، اشتراك‌ و ارزشيابي، سرمايه دانشي سازمان‌ هاست.