ماهيت حق مؤلف در نظام‏هاي حقوق نوشته

در نظام‏هاي حقوقي در خصوص ماهيت حق مؤلف اتفاق نظر وجود ندارد. نظريۀ حقوق مربوط به شخصيت (در حقوق آلمان)، نظريۀ دين، نظريۀ حق طبيعي و در حكم مالكيت (در انگلستان و امريكا در قرن هجدهم و برخي آراي دادگاه تجديدنظر پاريس)، نظريۀ حق مالكيت (برخي آراي دادگاه‏هاي فرانسه و نيز دكترين مصر)، نظريۀ ماهيت دووجهي (در قانون ايالت كبك، حقوق لبنان، معاهدۀ برن و قانون مالكيت فكري فرانسه)، نظريۀ تأكيد بر فوايد اقتصادي آثار فكري، نظريۀ حقوق كار، نظريۀ حق ويژه و از اقسام حقوق فكري و نظريۀ امتياز مطرح شده و مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته‏اند. قوانين مصر مانند قوانين ايران در اين زمينه ساكت است. در حقوق ايران اغلب از واژۀ مالكيت فكري يا معنوي استفاده شده است (نظريۀ مالكيت)، با وجود اين، به‏عنوان نتيجه، نظريۀ ماهيت دووجهي (استقلال ماهيت حقوق مادي در برابر حقوق معنوي مؤلف و ماهيت ويژۀ هريك) صحيح‏تر است. بنابراين، نظريۀ ماهيت مالكيت داراي ايراد است؛ زيرا شامل حقوق معنوي كه غيرمالي و مربوط به شخصيت مؤلف است، نمي‏شود.