فراتحليل عوامل روانشناختي- اجتماعي موثر بر گرايش به جراحي زيبايي در ايران

در سال‌هاي اخير، گرايش به جراحي زيبايي در ايران افزايش پيدا كرده است. پژوهش‌هايِ فراواني در حوزه روانشناختي اجتماعي در رابطه با گرايش به جراحي زيبايي در بين گروه‌هاي مختلف و با روش‌هاي متفاوت انجام شده‌است. هدف پژوهش حاضر، به‌كارگيري روش فراتحليل به منظور تحليل و تركيب نتايجِ مطالعات صورت گرفته پيرامون عوامل روانشناختي اجتماعي موثر بر گرايش به جراحي زيبايي در ايران است. به منظور انجام فراتحليل، 55 مقاله «علمي پژوهشي» و «علمي ترويجي» كه در بينِ سالهاي (1380 1399 شمسي) در اين زمينه در ايران منتشر شده بودند، انتخاب و تحليل شدند. اين مقاله‌ها شرايط و معيارهاي مطالعه فراتحليل را دربرداشتند. اندازه اثرها نشان دادند كه «طرح‌واره ناسازگار خودگرداني» بيشترين تاثير را بر گرايش به جراحي زيبايي (0.80= r) داشته‌ است. به طوري‌كه، ميانگين اندازه اثر آن مثبت و زياد است. بعد از آن، بيشترين عوامل تاثيرگذار بر گرايش به جراحي‌زيبايي «اختلال بدشكلي بدن»، «اختلال شخصيت نمايشي»، «خودكم‌بيني»، «ترس‌مرضي» و «مديريت بدن» با اندازه اثر مثبت و زياد و «عزت نفس» با اندازه اثر منفي و زياد هستند. يافته‌ها نشاندهندۀ آسيب‌هاي رواني و اجتماعي در افراد متقاضي جراحي زيبايي است كه منتج از فضاي فرهنگي جامعه مي‌باشد.