تأثير آموزش خود مراقبتي معنوي بر شدت بيخوابي نوجوانان مبتلا به ديابت

مقدمه: نوجواني از مراحل حساس و مهم تكامل انسان است كه وجود بيماري ديابت در نوجوانان عوارض زيادي به همراه دارد كه يكي از اين عوارض بيخوابي مي‌باشد. مراقبت معنوي به ويژه در نوجوانان در كنار مراقبت‌هاي معمول مي‌تواند با مقابله با استرس، بر كيفيت زندگي آنان تأثير بگذارد و آن را ارتقا بخشد.روش‌كار: مطالعه حاضر يك مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي است كه با روش تخصيص تصادفي ساده از نوع پيش آزمون و پس آزمون بر روي 66 نوجوان ديابتي (33 نفر گروه آزمون، 33 نفر گروه كنترل) 12 تا 20 سال مراجعه كننده به مراكز خدمات جامع سلامت شهري و روستايي شهرستان قائمشهر در سال 1401 بعد از اخذ رضايت نامه و اطمينان از محرمانه ماندن اطلاعات دريافتي انجام شد. ابزار گرد آوري داده‌ها، پرسشنامه شدت بيخوابي ISI بوده است. گروه آزمون طي 6 جلسه 30 تا 45 دقيقه‌اي مورد آموزش خود مراقبتي معنوي وايت قرار گرفتند. در پايان داده‌ها وارد نرم افزار spss22 گرديد و سپس اطلاعات توسط آمار توصيفي (جدول، ميانگين و انحراف معيار) و آمار استباطي (تي مستقل آناليز واريانس، كاي اسكوئر، فيشر) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته‌ها: ميانگين شدت بيخوابي در گروه آزمون قبل از مداخله 1.4±19.91 و در گروه كنترل 2.57±20.88 بود و بعد از مداخله در گروه آزمون 2.18±18.45 و در گروه كنترل 1.34±20.45 رسيد كه اختلاف معني داري مشاهده گرديد. در آزمون آناليز واريانس با حذف اثر پيش آزمون اختلاف معني داري مشاهده شد (0.01˂P).نتيجه گيري: بر اساس نتايج مطالعه در نوجوانان ديابتي آموزش خودمراقبتي معنوي باعث بهبود شدت بيخوابي مي‌گردد. پيشنهاد مي‌گردد اين مطالعه در دوره‌هاي بلند مدت مورد پيگيري قرار بگيرند.