برآورد جمعيت دشت سيستان و شهرسوخته در عصر مفرغ بر پايه‌ مطالعات جوامع روستايي امروزين بخش شيب‌آب

دشت سيستان در عصر مفرغ كانون شكل گيري اجتماعات و محوطه هاي باستاني بوده و شهرسوخته استقرار مركزي آن است. نظر به اينكه تخمين جمعيت جوامع باستاني يكي از مهمترين و چالش برانگيزترين موضوعات در پژوهش هاي باستان شناسي مي باشد، در اين مقاله سعي شده تا با انجام مطالعات ميداني با رهيافت قوم باستان شناسي و روش توصيفي- تحليلي، ارتباطي بين مدل هاي جمعيت پذيري استقرارهاي امروزي منطقه سيستان در حوزه شيب آب در شهرسوخته ايجاد شود و مدلي نوين براي برآورد تراكم جمعيت در هكتار براي اين منطقه در دوران باستان ارائه گردد. از اين رو اندازه و مقدار جمعيت 41 روستا از 154روستاي حوزه جنوبي دشت سيستان مورد مطالعه قرارگرفتند. نتايج مطالعات نشان داد كه تراكم جمعيتي در هر هكتار از مناطق مسكوني اين منطقه در حدود20  نفر مي‌باشد. براين اساس، احتمالا شهرسوخته در دوره I (دوره شكل گيري) داراي وسعت 30 هكتار با جمعيتي در حدود600 نفر بوده است. در دوره II و III (سال هاي 2800 تا 2200 پيش از ميلاد: دوره شكوفايي و شهرنشيني)، وسعت محوطه به حدود 100 هكتار رسيده و جمعيتي در حدود 2000 نفر را در خود جاي مي داده است. در نهايت در دوره IV (دوره افول) با وسعت20 هكتار، جمعيتي در حدود400 نفر را دارا بوده است.