تاثيرآموزش براساس نظريه روابط بين فردي پپلائو برتاب‌آوري زنان سرپرست خانوار

مقدمه: زنان سرپرست خانوار به دليل تجربه فشارهاي مداوم و مزمن درمعرض مشكلات روان‌شناختي قرار دارند. يكي از عوامل تأثيرگذار بر سلامت‌رواني زنان، تاب‌آوري آن هاست. اين مطالعه با هدف ارزيابي تاثير به كارگيري نظريه روابط بين ‎فردي پپلائو بر تاب‌آوري اين دسته از زنان انجام شد.روش كار: اين پژوهش يك مطالعه نيمه تجربي بود. جامعه آماري اين مطالعه زنان سرپرست خانوار تحت پوشش اداره بهزيستي خرم‌آباد بودند. با استفاده از روش نمونه گيري دردسترس تعداد 60 نفر از زنان سرپرست خانوار تحت پوشش اداره بهزيستي خرم آباد انتخاب و سپس به روش تصادفي ساده (قرعه كشي) به دوگروه مداخله و كنترل تقسيم شدند. نوع مداخله در گروه مداخله شامل شركت در جلسات آموزشي حضوري انفرادي بر اساس نظريه پپلائو بود. اطلاعات توسط پرسشنامه هاي اطلاعات جمعيت‌شناختي، پرسشنامه تاب‌آوري كونور - ديويدسون قبل و يك ماه بعد از مداخله جمع‎آوري شد. داده هاي به دست آمده با استفاده از آمارهاي تحليلي و توصيفي به كمك نرم افزار SPSS نسخه 22 تحليل شدند.يافته ها: دو گروه مداخله و كنترل از نظر متغيرهاي جمعيت شناختي و ميزان تاب آوري قبل از مداخله تفاوت آماري معناداري نداشتند (0.05 P). مقايسه ميانگين امتياز تاب آوري نشان دهنده افزايش معنادار آن در شركت كنندگان گروه مداخله نسبت به گروه كنترل بود(0.001 p).نتيجه گيري: بر اساس يافته هاي پژوهش حاضر مي‌توان نتيجه گرفت كه آموزش بر اساس نظريه بين فردي پپلائو، ميزان تاب‌آوري را در زنان سرپرست خانوار افزايش مي‌دهد. از اين رو، مشاوران و دست اندركاران اداره بهزيستي و ساير دستگاه هاي اجرايي براي بهبود ميزان تاب‎آوري در زنان سرپرست خانوار بايد به آن توجه ويژه اي داشته باشند.