بررسي مهارت ‌هاي طرح مسئله دانش ‌آموزان دوره اول متوسطه در زمينه استدلال تناسبي

پژوهش حاضر مهارت هاي طرح مسئله‌ دانش‌آموزان دوره‌ اول متوسطه در زمينه استدلال تناسبي را مورد بررسي قرار مي‌دهد. اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر ماهيت و نوع مطالعه از نوع توصيفي و پيمايشي است. در اين پژوهش، 442 نفر از دانش‌آموزان متوسطه اول شهرستان قزوين پس از انتخاب به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي تصادفي، مورد مطالعه قرار گرفتند. ابزار اندازه‌گيري، آزموني شامل 5 پرسش طرح مسئله مرتبط با استدلال تناسبي است كه روايي صوري و محتوايي پرسشنامه توسط تعدادي از اساتيد رياضي و آموزش رياضي تاييد شد و ضريب آلفاي كرونباخ 0.83 به دست آمد. تجزيه و تحليل داده‌ها، با نرم افزارSPSS26 و روش‌هاي آمار توصيفي و استنباطي انجام شد. تحليل نتايج حاكي از آن بود مهارت طرح مسئله دانش آموزان به طور كلي در سطح«جايگزيني» از چارچوب نظري پژوهش، معنادار ارزيابي مي‌شود. همچنين تجزيه و تحليل داده‌ها نشان داد كه بين عملكرد دانش‌آموزان پايه‌هاي هفتم، هشتم و نهم در طرح مسائل مرتبط با استدلال تناسبي تفاوت معناداري وجود دارد و با افزايش پايه تحصيلي دانش آموزان شاهد افزايش مهارت طرح مسئله هستيم. از طرفي با بررسي تاثير جنسيت دانش‌آموزان بر عملكرد طرح مسئله مشخص شد تفاوت عملكرد دانش‌آموزان دختر و پسر در طرح مسائل مرتبط با استدلال تناسبي معنادار نبود.همچنين مشاهده گرديد كه نوع مدرسه عامل تاثير‌گذاري در طرح مسئله دانش‌آموزان در مسائل مرتبط با استدلال تناسبي محسوب نمي‌شود و بين عملكرد دانش‌آموزان مدارس عادي و تيزهوشان تفاوت معناداري وجود ندارد. نتايج اين پژوهش مي‌تواند در امر آموزش معلمان و تاليف كتاب‌هاي درسي مورد استفاده قرار گيرد.