بهينه‏ سازي چندهدفه و مديريت تخصيص پساب تصفيه‏ شده به منظور آبياري فضاي‏ سبز شهري

مقدمه: كشور ايران از جمله كشورهاي خشك و كم‌آب جهان محسوب مي شود كه تأمين آب شرب در بسياري از شهرهاي آن، يكي از معضلات اصلي مديريت منابع آب شهري مي باشد. در اين راستا، يكي از مناسب ترين روش‌ها براي مبارزه با كم‌آبي، كاهش و محدودسازي استفاده از آب‌هاي با كيفيت بالا در آبياري فضاي‌ سبز مي باشد. لذا نياز به مديريت مؤثر در برنامه ريزي هاي كلان شهري در بخش مديريت منابع آب فضاي سبز شهري، به ويژه در فصل هاي گرم سال بيش از پيش احساس مي شود. هدف از پژوهش حاضر، بهينه سازي چندهدفه و مديريت تخصيص پساب تصفيه شده با استفاده از مدل هاي پويايي سيستم (سيستم دايناميك) به منظور آبياري فضاي سبز شهري در كلان شهر شيراز مي باشد.روش : بدين منظور، عوامل مؤثر بر تأمين منابع آب و آبياري فضاي سبز شهر شيراز، شبيه سازي شده و با توجه به آن، پيش‌بيني مصارف و ميزان منابع در دسترس و بهينه سازي تخصيص، ارائه شده است. هم چنين، در پژوهش حاضر، عوامل مؤثر در شرايط فعلي و آينده كه مي تواند بر مدل پيشنهادي تأثيرگذار باشد، مورد توجه قرار گرفته و دو سناريو افزايش بازده آبياري فضاي سبز و استفاده از پساب تصفيه شده اعمال گرديده است.يافته ها: نتايج نشان دادند كه افزايش بازده آبياري از طريق مديريت انتقال، ذخيره و توزيع آب و هم چنين آبياري در ساعات مناسب، تأثير به مراتب بيش تري در مقايسه با استفاده از پساب تصفيه‌شده به منظور كاهش برداشت از منابع محدود كنوني خواهد داشت؛ به گونه اي كه با افزايش راندمان آبياري به ميزان 40 و 50 درصد به ترتيب مقدار 14 و 39 درصد از كمبودهاي آبي برطرف مي شود.نتيجه گيري: نتايج شبيه سازي نشان داد كه به منظور رسيدن به پايداري سامانه بايد تركيبي از انواع سناريوهاي كاهش سرانه مصرف آب فضاي سبز، افزايش بازده آبياري، استفاده از پساب تصفيه‌شده و فضاهاي خشك منظر در توسعه فضاهاي شهري مدنظر قرار گيرد.