پيش بيني اختلال سندروم پيش از قاعدگي بر اساس شيوه هاي رويارويي با استرس و سبك زندگي در دختران نوجوان

اين پژوهش با هدف پيش‌بيني اختلال سندروم پيش از قاعدگي بر اساس شيوه‌هاي رويارويي با استرس و سبك زندگي در دانش آموزان دوره دوم متوسطه ‌انجام شده است. روش پژوهش از نظر هدف، كاربردي و از نظر روش، جزء مطالعات توصيفي نوع همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر را كليه دانش آموزان متوسطه دوم پايه يازدهم شهر آمل در نيمسال تحصيلي دوم 1400-1399 تشكيل دادند كه بر اساس جدول كرجسي مورگان 269 نفر به عنوان نمونه به شيوه نمونه گيري غير تصادفي در دسترس انتخاب شدند. به منظور جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه-هاي اختلال سندروم پيش از قاعدگي (PSST) استينر (2003)، شيوه‌هاي رويارويي با استرس (CISS) اندلر و پاركر (1990) و سبك زندگي (LSQ) لعلي و همكاران (1391) استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از ماتريس همبستگي و ضريب رگرسيون گام به گام با استفاده از نزم‌افزار 23spss استفاده شد. نتايج تشان داد شيوه‌هاي رويارويي با استرس و سبك زندگي از توان تبيين و پيش‌بيني اختلال سندروم پيش از قاعدگي برخوردارند. از اين رو به ترتيب، شيوه‌هاي رويارويي هيجان مدار با استرس و سپس ورزش و تندرستي و سلامت معنوي از مولفه‌هاي سبك زندگي، در سه گام توانسته‌اند ميزان 13 درصد از واريانس علايـم اختلال سـندرم پـيش از قاعـدگي را تبيين و پيش بيني كنند. از اين‌رو پيشنهاد مي‌شود مشاوران و مربيان تربيتي در مدارس شــناخت صحيــح سبك زندگي و آمـوزش رويايي با استرس را جهت پيشگيري از بروز اختلال سندروم پيش از قاعدگي در برنامه‌ آموزشي و جلسات آموزشي مدارس دخترانه مورد توجه قرار دهند.