تحليلي فقهي از لزوم اذن زوج در خصوص جراحي ‌هاي زيبايي زوجه

فقه نظام خانواده از اقسام فقه كلان است كه با نگاه كل‌ نگر به مسائل خانواده نظر دارد و عقد نكاح به‌عنوان يكي از اركان مهم اين نظام، مانند عقود ديگر براي طرفين تعهداتي را به وجود مي‌آورد. يكي از مسائلي كه در اين حيطه، چالش‌برانگيز است، مشروعيت اعمال زيبايي بدون اذن زوج مي‌باشد. اين مقاله به شيوه توصيفي - تحليلي درصدد بررسي حدود و ثغور اذن زوج در جراحي زيبايي است و اينكه آيا عقد نكاح سبب مي‌شود كه زوجه هيچ‌گونه مالكيتي بر جسم خويش نداشته باشد؟ و يا هرگونه تصرفي كه زوجه مي‌خواهد بر جسم خويش انجام دهد بايد از زوج اذن بگيرد؟ يافته‌هاي اين تحقيق كه مطالعه‌اي بر اساس فقه كلان نظام خانواده است، بيانگر آن است كه با تأمل در فوايد جراحي زيبايي در ترميم و اصلاح معايب جسماني و ظاهري و نظرات فقهاي معاصر در جواز عمل‌هاي جراحي كه به‌قصد زيباسازي انجام مي‌گيرد، ترديدهاي اساسي راجع به مشروعيت جراحي زيبايي را برطرف مي‌نمايد و نمي‌توان در فقه نظام خانواده به لزوم اذن زوج به طور مطلق دست‌يافت؛ بلكه لزوم اذن در فقه نظام خانواده تنها در حيطه مصالح خانوادگي است.