مروري بر مجموعه داده ها، الگوريتم هاي طبقه بندي داده ها و سيستم هاي تشخيص خودكار اختلالات رواني در آزمون هاي ترسيمي روانشناسي

جهت تشخيص بيماري هاي شناختي و شخصيتي افراد از دست خط، نحوه ترسيم نقاشي و يا الگوها مي توان استفاده كرد. خودكارسازي آزمون هاي روانشناسي سبب تشخيص زود هنگام بيماري شده و از تشديد بيماري و عواقب جبران ناپذيري جلوگيري مي كند. خودكارسازي آزمون هاي ترسيمي روانشناسي نيازمند بررسي مجموعه داده هاي آزمون هاي ترسيمي روانشناسي، بررسي الگوريتم هاي طبقه بندي تصاوير به عنوان مهم ترين مرحله و در آخر بررسي نحوه امتيازدهي به آزمون ها مطابق با استانداردهاي تعيين شده، مي باشد. در اين پژوهش به بررسي كامل مطالعات انجام شده اخير در زمينه مجموعه داده هاي آزمون هاي ترسيمي و دست نويس، انواع روش هاي طبقه بندي آزمون هاي ترسيمي، روش هاي امتيازدهي به آزمون ها و چالش هاي پيش رو پرداخته شده است. تا كنون چنين پژوهش جامعي بر روي مجموعه داده ها، الگوريتم هاي طبقه بندي و تشخيص خودكار در آزمون هاي ترسيمي روانشناسي انجام نشده است. همچنين مقايسه جامعي از نحوه جمع آوري مجموعه داده ها، رويكردهاي طبقه بندي آزمون هاي ترسيمي، روش هاي مقايسه آزمون ها با استانداردها، مزايا و معايب هر روش ارائه شده است. چالش هاي پيش رو در مراحل تشخيص خودكار در آزمون هاي ترسيمي روانشناسي نيز بحث شده است. هدف اين پژوهش شناسايي روش هاي سريع، دقيق، بار پردازشي كم و قابليت اطمينان بالا است. در اين پژوهش با مقايسه روش هاي ارائه شده اين نتيجه برداشت مي شود كه در طبقه بندي تصاوير و تشخيص بيماري رواني، الگوريتم هاي شبكه هاي عصبي دقت بالاتري نسبت به الگوريتم هاي يادگيري ماشين دارد اما كندتر عمل مي كند.