بررسي ميزان مواجهه شغلي سيليس كريستالي و رابطه آن با ظرفيت ريوي كارگران شاغل در معادن استان البرزدر مقايسه با گروه كنترل

زمينه و هدف: تماس با عوامل زيان آور از قبيل گردوغبار در معادن امري معمولي است. با توجه به چالش هاي اندازه گيري سيليس كريستالي هدف اين مطالعه بررسي ميزان مواجهه شغلي كارگران شاغل در معادن روزباز استان البرز با سيليس كريستالي و رابطه آن با ظرفيت ريوي آنان مي باشد. مواد و روش ها: اين مطالعه به صورت مقطعي- تحليلي در معادن استان البرز انجام گرفت. پايش فردي 97 نفر ازكارگران شاغل در معادن با استفاده از روشNIOSH0600 و روش بهينه NIOSH7602 انجام گرفت. اسپيرومتري 97 نفر از كارگران شاغل در معادن استان و 97 نفر ازكارگران يك شركت صنايع غذايي به عنوان گروه كنترل همزمان با پايش فردي انجام شد. داده ها توسط نرم افزار SPSS22 موردتجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها: ميانگين گردوغبار سيليس كريستالي حدود 2 برابر و گردوغبار كلي تنفسي 5.4 برابر استاندارد ايران بود. بين پارامترهاي ريوي  FEV1%,FVC%, PEF%بين دوگروه اختلاف معني دار مشاهده شد. بين ميزان گردوغبار سيليس كريستالي و گردوغبار كلي تنفسي با ظرفيت هاي ريوي FEV1/FVC%  و FEV1% نيز ارتباط معني دار مشاهده شد. نتيجه گيري: قرارگرفتن در معرض گردوغبار شغلي كنترل شده يك پيش نياز قطعي براي كاهش مشكلات تنفسي در بين كارگران معدن است.  با توجه به يافته هاي مطالعه حاضر و كاهش عملكرد ريوي كارگران در مواجهه بيش از حد تماس شغلي با گردوغبار سيليس كريستالي و گردوغبار كلي تنفسي ، احتمال بروز مشكلاتي در سلامت كارگران معادن درآينده متصور است. به نظر مي رسد كه راهبردهاي فعلي مهندسي بهداشت حرفه اي براي حفاظت از كارگران كافي نبوده است.