ارزيابي بهبود دقت تخمين تبخير-تعرق واقعي اراضي كشاورزي به كمك داده گواري با استفاده از مشاهدات مبتني بر سنجش از دور و مدل فائو 56

اثر استفاده از داده‌گواري بر افزايش دقت تخمين تبخير-تعرق (ET) با استفاده از دو روش فيلتر كالمن جمعيتي(EnKF) و فيلتر ذره(PF) بررسي شد. مشاهدات و مدل مورد استفاده به ترتيب عبارت بودند از تبخير-تعرق محاسبه شده با استفاده از روش سبال (روش مبتني بر سنجش از دور) و مقادير ET كه به روش پيشنهادي نشريه فائو 56 براي شرايط غير استاندارد محاسبه شدند. به منظور ارزيابي كارايي روش‌هاي مذكور، نتايج بدست آمده از سه رويكرد شامل الف) داده‌گواري به كمك PF، ب) داده‌گواري به كمك EnKF و ج) شبيه‌سازي بدون استفاده از داده‌گواري (OL)، با نتايج يك سامانه‌ داده‌گواري ديگر كه در آن رطوبت خاك با استفاده از مقادير اندازه‌گيري شده رطوبت خاك به وسيله دستگاه TDR و حل عددي معادله ريچاردز محاسبه شده بود (BL)، مقايسه گرديد. نتايج بدست آمده دلالت بر آن دارد كه داده‌گواري با استفاده از روش‌هاي PF و EnKF توانستند متوسط خطاي سوگيري در برآورد رطوبت خاك در لايه توسعه ريشه را به ترتيب 7 و 9 درصد حجمي نسبت به OL كاهش دهند. همچنين داده‌گواري با PF و EnKF توانست nRMSE رطوبت خاك را نسبت به OL، 8 درصد كاهش دهد. بنابراين به كمك داده‌گواري مي‌توان به بهبود تخمين آب مصرفي و ارتقاي مديريت آبياري دست يافت.