تحليل تاب‌آوري شبكه توزيع آب در حالت شكست لوله و نيازاضافي(مطالعه موردي: شبكه كنگاور)

با توجه به نقش شبكه‌هاي توزيع آب شهري در تامين نياز شرب مشتركان، بررسي تاب‌آوري شبكه ها در شرايط مختلف اهميت دارد. برآورد و ارزيابي تاب‌آوري در هر شبكه در زمان طراحي موجب كاهش خسارت به مشتركان و شبكه خواهد شد. در صورت ارزيابي تاب‌آوري براي شبكۀ در حال بهره‌برداري امكان افزايش آن با اصلاح شبكه نيز وجود دارد. در اين پژوهش، روابط و توابع مربوط به تاب‌آوري (GRA)  در سيستم‌هاي آبرساني و راهكارهاي چگونگي بالا بردن تاب‌آوري با استفاده از دو سناريوي شكست لوله و نياز اضافي براي شبكۀ كنگاور بررسي و اجرا شد كه نتايج GRA به صورت نمودارهاي اندازه كرنش، مدت زمان كرنش و زمان شروع كرنش ارائه شده است. قسمت شاخه‌اي در خيابان‌هاي بن بست قرار داشت و از اين رو امكان ايجاد حلقه براي افزايش تاب‌آوري در شرايط شكست لوله وجود نداشت به همين دليل به موازات لوله‌هاي اصلي به شبكه، لوله اضافه شد. زماني كه 45 درصد لوله‌هاي شبكه دچار شكست مي‌شوند، متوسط كمبود در شبكه موجود برابر 64 درصد است. با اضافه كردن 38 لوله به شبكه، كمبود عرضه در حالت متوسط  برابر 56 درصد است. در حالت تقاضاي اضافي نيز با افزايش قطر 37 لوله در محل شيرهاي آتشنشاني و اطراف آن‏ها منجر به افزايش تاب‌آوري شبكه در اين شرايط شد. مقدار كمبود فشار از 10/82 درصد به 0/31 درصد كاهش پيدا كرده است كه به معني افزايش تاب آوري به ميزان 97 درصد است.