ارزيابي تاب‌آوري معيشتي بهره‌برداران نظام بيشه‌زراعي شهرستان پاوه در مواجهه با خشكسالي

هدف از پژوهش توصيفي - پيمايشي حاضر، تحليل وضعيت و طبقه بندي سطح تاب آوري معيشتي بهره برداران نظام بيشه زراعي در مواجهه با خشكسالي در شهرستان پاوه است. جامعه ي آماري بهره برداران نظام بيشه زراعي شهرستان پاوه به تعداد 270 نفر بودند كه با استفاده از روش نمونه گيري طبقه اي تعداد 156 نفر از آن ها انتخاب شدند. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته بود. داده ها پس از كدگذاري در نرم‌افزار SPSS در چهار بعد ضربه پذيري، ظرفيت يادگيري، خودسازمان‌دهي و تنوع با استفاده از سرمايه هاي انساني، اجتماعي، مالي، فيزيكي و طبيعي تجزيه و تحليل شدند. در نهايت مقدار تاب‌آوري اين جامعه بالاتر از حد متوسط شناسايي شد. براي بررسي تفاوت ميانگين تاب آوري در زيرنظام هاي مختلف نظام بيشه زراعي از آزمون كروسكال واليس استفاده شد. نتايج نشان داد ميانگين تاب آوري در زيرنظام باغدار- مرتع‌دار- زارع، بالاتر بوده و اين زيرنظام نسبت به دو زيرنظام ديگر تاب آورتر است. دست آوردهاي حاصل از اين پژوهش مي‌تواند مورد توجه سازمان جهاد كشاورزي و سازمان محيط زيست به‌منظور ترويج نظام هاي بيشه زراعي و تقويت مؤلفه‌هاي مؤثر بر مقدار تاب‌آوري در راستاي حمايت از پايداري و افزايش تاب آوري معيشتي باشد.