تحليلي از علل افزايش سنوات تحصيل دانشجويان در ايران (موردمطالعه: دانشجويان تحصيلات تكميلي دانشگاه فردوسي مشهد)

هدف: آموزش عالي همواره چالش‌هايي پيش رو دارد. يكي از مهم ترين اين چالش ها افزايش سنوات تحصيلي دانشجويان تحصيلات تكميلي است. هدف از انجام اين تحقيق، بررسي علمي جوانب مسئله افزايش سنوات تحصيلي دانشجويان است.روش: اين تحقيق كه در سطح دانشگاه فردوسي مشهد به‌عنوان جامعه هدف انجام شده، از مطالعه و تحليل سيستمي اظهارات دانشجويان تحصيلات تكميلي (15 نفر)، اساتيد دانشگاه (10 نفر) و مسئولين ذي‌ربط دانشگاه (2 نفر) داده‌هاي تحقيق گردآوري شد. روش تحقيق تحليل مضمون است. براي گردآوري داده ها از تكنيك مصاحبه نيمه ساخت‌يافته استفاده شد.يافته ها: يافته هاي تحقيق در ابعاد آموزشي-پژوهشي و ساختاري به تفكيك دانشكده هاي علوم پايه، علوم انساني و مهندسي تدوين گرديد. يافته هاي به دست آمده نشان مي دهند سنواتي شدن دانشجويان در حوزه مسائل آموزشي-پژوهشي به سبب مشكلات پيرامون پايان نامه، واحدهاي آموزشي، تدوين مقاله و ارتباط استاد- دانشجو رخ مي‌دهد؛ همچنين در بعد ساختاري عواملي همچون قوانين نظارتي دانشگاه، تخصص اساتيد، امكانات پژوهشي و آزمايشگاهي، مباحث مالي پروژه ها و پروژه هاي بين‌رشته‌اي زمينه‌ساز تأخير در زمان تحصيل مي شود. نتيجه گيري: افزايش سنوات تحصيلي ناشي از عوامل مختلف در سطوح خرد و كلان است و پيامدهاي آن به همين تناسب متغير است. در همين رابطه عوامل ساختاري از ديدگاه اساتيد و دانشجويان بسيار مهم تلقي شده و متوليان دانشگاه را بر آن مي دارد تا تمركز بيشتر بر اين مسئله داشته باشند. براي اين منظور راهكارهايي از جمله تشكيل كارگروه مشورتي اساتيد و دانشجويان، تعامل بيشتر دانشكده ها با مركز مشاوره، تخصيص اعتبار مالي طرح در ابتداي كار و... ارائه‌شده است كه مديران مي توانند در تصميم گيري ها و اجراي برنامه هاي خود موردتوجه قرار دهند.