تحليل ساختاري پيش‌ آيندهاي تعلق شغلي و سازماني اعضاي هيات علمي و كاركنان دانشگاه شهيد چمران اهواز

هدف: امروزه سازمان ها به كاركناني نياز دارند كه علاوه بر انجام وظايف رسمي، مشتاق، علاقمند و دلبسته و متعهد به كار و سازمان خود باشند و از سازمان نيز انتظار مي رود شرايط كاري مناسب و حمايت هاي لازم را براي كاركنان خود فراهم سازند. هدف از انجام اين تحقيق شناسايي پيش آيندهاي تعلق شغلي و سازماني كاركنان و اعضاي هيات علمي دانشگاه شهيد چمران اهواز مي باشد. روش شناسي: اين پژوهش از نظر استراتژي؛ يك مطالعه پيمايشي- توصيفي و از نظر هدف؛ يك پژوهش كاربردي توسعه اي، از نظر محيط و ابزار جمع آوري داده ها پژوهش ميداني و پرسشنامه اي محسوب مي شود. جامعه آماري پژوهش كاركنان و اعضاي هيات علمي دانشگاه شهيد چمران اهواز (1905 نفر) مي باشد كه 320 نفر از آن‌ها به عنوان نمونه و به روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي انتخاب شدند. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه هاي استاندارد و معتبر و داراي روايي و پايايي استفاده گرديد، همچنين تجزيه‌وتحليل داده ها از روش تحليل مسير و مدل‌سازي معادلات ساختاري و با نرم افزار Smart PLS انجام شد. يافته ها: در اين مطالعه كاربردي، ابتدا با تحليل مباني نظري و ادبيات موضوع و نيز با مشاركت اعضاي هيات علمي و كاركنان دانشگاه در پاسخ به پرسشنامه هاي استاندارد، پيش آيندها يا عوامل موثر بر تعلق شغلي و سازماني در چهار دسته؛ عوامل فردي، شغلي، مديريتي و سازماني شناسايي و دسته بندي گرديد. نتايج حاصل از تحليل داده ها نشان داد وضعيت موجود دانشگاه شهيد چمران اهواز، از نظر ميزان تعلق شغلي كاركنان و اعضاي هيات علمي بالاتر از ميانگين (3/6) و تعلق سازماني آن‌ها اندكي كمتر از ميانگين (2/9) مي باشد. تفكيك دو گروه نشان داد، تعلق شغلي اعضاي هيات لمي به طور معناداري بالاتر از كاركنان و تعلق سازماني كاركنان بيشتر از اعضاي هيات علمي بوده است. ميزان تاثيرگذاري هر كدام از عوامل به‌طور مفصل تبيين و تشريح شده و پيشنهادهاي كاربردي جهت بهبود و ارتقاء تعلق شغلي و سازماني كاركنان و اعضاي هيات علمي دانشگاه ارائه شده است. نتيجه گيري: با توجه به اهميت تعلق شغلي و سازماني، شناسايي پيش آيندهاي فردي، شغلي، سازماني و مديريتي و بهبود اين عوامل مي تواند منجر به ارتقاء تعلق شغلي و سازماني اعضاي هيات علمي و كاركنان دانشگاه گردد.