مطالعه اقليمي رخداد مه در فرودگاه رشت

كاهش ديد افقي به كمتر از 1000 متر در اثر قطرات معلق آب در نزديكي سطح زمين مه ناميده مي‌شود. مه باعث ايجاد اختلال در حمل و نقل هوايي مي‌شود و نشست و برخاست هواپيما را دچار مشكل مي‌كند. با توجه به اهميت مه در ايمني صنعت حمل و نقل هوايي، شناخت اقليم مه مي‌تواند نقش مهمي در تشخيص و پيش‌بيني بهتر آن داشته باشد. در اين مطالعه، از داده‌هاي متار (METAR) فرودگاه‌ رشت طي سال‌هاي 2005 تا 2020 براي تشخيص و جداسازي انواع مه استفاده شد. انواع مه در اين فرودگاه بر اساس الگوريتم ترديف و راسموسن (2007) مشخص شدند. سپس به بررسي اقليم مه پرداخته شد. نتايج نشان داد كه در طول مدت مورد مطالعه رايج‌ترين نوع مه، مه تابشي و پس از آن مه ناشي از كاهش ارتفاع پايه ابر (CBL) است. مه بارشي طولاني‌ترين رخداد مه از نظر مدت زمان رخداد و مه CBL كوتاه‌ترين رخداد مه بوده است. در طول سال‌هاي مورد مطالعه بيش‌ترين رخداد مه در ساعت 00 گرينويچ اتفاق افتاده است. توزيع ماهانه مه بارشي كه بيشتر از انواع ديگر در ايستگاه رشت رخ داده است، بيشتر در ماه‌هاي ژانويه و فوريه رخ داده است. از نظر تغييرات سالانه رخداد مه، روند مشخصي در تعداد ساعات مه در طول سال‌هاي مورد مطالعه ديده نشد.