تعيين زي‌توده درختان در مراحل رويشي بعد حد شمارش با استفاده از مشخصه دما

تغييرات دمايي يك مسئله مهم در عصر حاضر است و موضوعي جديد براي اقليم‌شناسان است. هدف اين پژوهش پايش تغيير زي‌توده درختان در طي دوره هاي رويشي تيرك، تير،تنومند و پيردار با استفاده از مشخصه دما است. در اين پژوهش پارسل ۳۰۷ مطالعه شد. در اين پژوهش با استفاده از روش منظم تصادفي ۳۰ قطعه‌نمونه در پارسل ۳۰۷ پياده شد.سپس با استفاده از پهباد دماي مراكز قطعه‌نمونه‌ها سنجيده شد. در اين پژوهش با استفاده از مدل ان زي‌توده درختان در طي دوره رويشي تيرك، تير، تنومند، پيردار سنجيده شد در اين مدل‌ها دما به عنوان متغئير اصلي و زي‌توده به عنوان متغئير وابسته در نظر گرفته شد. نتايج اوليه اين پژوهش نشان داد كه درختان راش داري ضريب همبستگي ۹۶/۰، ۹۷/۰، ۰/۹۶، و۹۴/۰ است. نتايج بدست آمده از اين نشان داد درختان بلوط داراي ضريب همبستگي ۷۹/۰، ۸۱/۰، ۹۶/۰ و ۶۴/۰ ست. نتايج بدست آورده شده درختان توسكا نشان داد درختان توسكا داري ضريب همبستگي است ۷۵/۰، ۹۹/۰، ۹۹/۰ و ۴۱/۰ است. نتايج بدست آمده از اين نشان داد درختان نمدار داراي ضريب همبستگي ۸۲/۰، ۱۹/۰، ۱۹/۰ و۱۹/۰ است. نتايج اين پژوهش نشان داد استفاده از مشخصه دما محيط مراكز نمونه دقت بالايي در تعيين زي‌توده درختان در مراحل رويشي متعدد داشته است.