رهيافت‏هاي خلاقيت و نوآوري در قرآن كريم

«خلاقيت» به معناي پديد آوردن هر اثر نو و ارزشمند از طريق اكتشاف است. «نوآوري» به معناي ساختن چيزي نو و نتيجه خلاقيت است. «خلاقيت» در قرآن به معناي «ابداع شيء» آمده است. اين تحقيق به دنبال رهيافت‏هاي خلاقيت و نوآوري در قرآن كريم است. براساس بررسي پيشينه پژوهش و سؤال اصلي آن، گونه‏ها و رهيافت‏هاي خلاقيت و نوآوري از ديدگاه قرآن بررسي شده است. اين پژوهش از نظر هدف بنيادي و از نظر نوع داده‏ها، مفهوم‌سازي بنيادي و از نظر روش يا راهبرد توصيفي ـ تحليلي و از نظر ابزار اسنادي به شمار مي‌رود. اسناد و مدارك كتابخانه‏اي و جست‌وجو در متن قرآن نشان‌دهنده آن است كه گونه‏ها و رهيافت‏هايي از خلاقيت و نوآوري در قرآن وجود دارد. با يافته‌هاي به‌دست‌آمده در اين تحقيق و تجزيه ‌و تحليل داده‏هاي اسنادي، مي‌توان نتيجه گرفت كه قرآن كريم به‌عنوان يك منبع ديني و ماورايي، خلاقيت و نوآوري را به‌صورت مطلوب بيان داشته است. با بررسي‏ موانع و سلسله‌مراتب خلاقيت و نوآوري كه در قرآن صورت گرفت، اين نتيجه به دست آمد كه قرآن رهيافت‏هاي «ايمان و ياد خدا»، «عبادت»، «توكل»، «تقوا»، «صبر»، «مسئوليت‌پذيري» و «برنامه‌ريزي براساس تعقل و مشورت» را به‌صورت يك نظام جامع بيان كرده و رهيافت‏هاي اجتماعي گوناگوني در هر عرصه‌ به انسان ارائه داده است.