جايگاه شخصيت در رفتار سازماني براساس انديشۀ آيت‌الله مصباح يزدي

رفتار سازماني به سبب اهميت خاص آن در بهره‌وري و عملكرد سازمان‌ها مدنظر محققان علم مديريت قرار گرفته است. شخصيت و تعيين‌كننده‌هاي آن به‌مثابه يكي از عناصر مهم تأثيرگذار در رفتار سازماني از جذاب‌ترين مباحث ميان‌رشته‌اي مديريت و روان‌شناسي محسوب مي‌شود. با توجه‌ به اثرگذاري ميان‌فكري و نوع نگاه به انسان بر بررسي و تحليل شخصيت، اين پژوهش به بررسي جايگاه شخصيت در رفتار سازماني براساس انديشه آيت‌الله مصباح يزدي پرداخته است. روش اين تحقيق توصيفي ـ تحليلي است. داده‌ها با مراجعه به آثار ايشان جمع‌آوري گرديده است. يافته‌هاي پژوهش حاكي از آن است كه شخصيت آدمي ساختاري داراي سه بعد «بينش»، «گرايش» و «توانش» است و در هستۀ مركزي هرمِ نفس او قرار دارد و متاثر از رفتار و علت تكرار برخي از رفتارهاي اوست، اگرچه نسبتاً پايدار است. اما به سبب وجود عنصر «اختيار»، پويا و تغييرپذير است. تعيين‌كننده‌هاي شخصيت نيز دو دسته عوامل دروني (شامل بينش‌ها، گرايش‌ها و توانش‌هاي فرد) و بيروني (شامل عوامل انساني، عوامل طبيعي و عوامل فراطبيعي) هستند. عوامل بيروني نقش ثانوي دارند و خود متأثر از حلقۀ بازخورد رفتارهاي انساني هستند.