شناسايي و تبيين عوامل پيش‌برنده و بازدارندهٔ توسعهٔ گردشگري روستايي از ديدگاه خبرگان (موردمطالعه: شهرستان نير)

امروزه گردشگري يكي از منابع مهم درآمد و از عوامل مؤثر در توسعه و پيشرفت كشورها است. بر اين اساس، گردشگري روستايي، به‌مثابهٔ يكي از اصلي‌ترين انواع گردشگري، اهميت ويژه‌اي دارد. بنابراين، شناخت موانع و عوامل پيش‌برندهٔ اين نوع گردشگري ضرورت خاصي دارد. پژوهش حاضر با هدف شناسايي و تبيين عوامل بازدارنده و پيش‌برندهٔ توسعهٔ گردشگري روستايي از ديدگاه خبرگان در شهرستان نير انجام شده است كه با استفاده از روش تركيبي موضوع بررسي شده است. رويكرد تحقيق متوالي اكتشافي است كه در دو مرحلهٔ كيفي و كمّي انجام شده است. در مرحلهٔ كيفي، با استفاده از روش مرور دامنه، متغيرها و شاخص‌هاي اصلي شناسايي شدند و سپس در فاز كمّي با استفاده از روش پيمايش و ابزار پرسش‌نامه تحليل و بررسي شدند. روايي پرسش‌نامه روايي محتوا است. اين پرسش‌نامه به تني چند از متخصصان، صاحب‌نظران و كارشناسان مجرب در اين زمينه داده شد و پس از بررسي‌ها و اصلاحات لازم تأييد شد. پايايي پرسش‌نامه از آزمون آلفاي كرونباخ به دست آمد كه مقدار آن 78 درصد است. مطابق با يافته‌هاي مرحلهٔ كيفي، از ميان ۵۳ تحقيق مرتبط، ۴ معيار و ۴۳ زيرمعيار شناسايي شدند. در مرحلهٔ كمّي، متخصصان و كارشناسان حوزهٔ گردشگري و برنامه‌ريزي روستايي دربارهٔ تأييد و اولويت‌بندي هريك از عوامل اظهارنظر كردند كه تمامي عوامل از نظر آن‌ها تأييد شدند. مطالعهٔ حاضر نشان داد كه جنبه‌هاي گوناگون پيش‌برنده يا بازدارندهٔ توسعهٔ گردشگري روستايي اعم از جنبه‌هاي اجتماعي، اقتصادي و زيست‌محيطي توسعهٔ گردشگري در شهرستان نير با مقادير قابل‌قبولي مهم هستند. بنابراين، بايد به مفهوم توسعهٔ گردشگري روستايي در سراسر منطقه توجه شود و شكاف‌هاي موجود براي حمايت از توسعهٔ گردشگري روستايي برطرف شوند.