يك مدل ساختاري- تفسيري از عوامل موثر بر واسطه‌گري نوآوري در ايران

اهرم‌سازي فناوري از طريق عمليات ميانجيگري و يا واسطه‌گري نوآوري باز ، ابزاري با ارزش در نوآوري باز و ايجاد قابليت‌هاي تاثيرگذار در تكميل زنجيره ارزش فرآيند نوآوري به‌شمار ميايند. تسهيل و تسريع در پيچيدگي‌هاي بازار فناوري، نتيجه حضور موثر واسطه‌گران نوآوري است. با توجه به‌شكاف عميق فناوري و چالش‌هاي فرآيندهاي نوآوري در ايران و همچنين ضعف كاركردي اين گروه از كارگزاران شبكه نوآوري در ايران، اين مقاله در پي آن است كه با تعيين عوامل تاثيرگذار در نقش و فعاليت واسطه‌گران نوآوري در پلتفرم نوآوري باز، و سطح بندي عوامل با استفاده از مدل ساختاري- تفسيري، راهكارهاي اجرايي براي رفع شكاف ارتباطي و تقويت بازيگران نظام نوآوري ايران ارائه دهد.اين پژوهش بنيادي و از طريق روش كيفي مبتني بر تئوري داده بنياد و نرم افزار MAXQDA، متغيرهاي اثرگذار مشخص شدند. با تكنيك مصاحبه عميق نيمه ساختار يافته با 13 تن از خبرگان آگاه در حوزه نظام نوآوري و مديران شركت هاي واسطه‌گر نوآوري و رسيدن به نقطه اشباع نظري، با استفاده از كدگذاري باز، محوري و انتخابي، موضوع تحقيق مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. الگوي پارادايمي حاصل براساس پديده محوري(اثربخشي كاركرد واسطه‌گري نوآوري)، متاثر از شرايط علّي، زمينه-اي و متغيرهاي مداخله‌گر، تعيين گرديد و جهت تكميل، و با اجراي فاز كمي، طي نظرسنجي از خبرگان، از طريق روش مدل‌سازي ساختاري-تفسيريISM، عوامل و متغيرهاي تاثيرگذار، سطح بندي و استخراج مدل ساختاري-تفسيري و تحليلMICMAC نسبت به تعيين متغيرهاي نفوذپذير و وابستگي‌هاي عوامل، صورت پذيرفت. نتايج تحقيق، مؤيد نقش كليدي فرهنگ نوآوري و ضرورت بلوغ درك توسعه فناوري، كاهش تولي‌گري دولت و تمركز بر نيازهاي فناورانه كشور از سوي بازيگران و نهادهاي شبكه نوآوري به‌عنوان تاثيرگذارترين عامل در كاركرد بهينه واسطه‌گري نوآوري شناخته شد.