بازتاب آموزه‌هاي تعليمي در آيينۀ اشعار تقي دانش

تقي دانش از شاعران و ادباي اواخر دورۀ قاجار و اوايل پهلوي است كه در جاي‌جاي ديوان اشعارش به بيان آموزه‌هاي تعليمي (اخلاقي، عرفاني و مذهبي) پرداخته است. دانش با بهره‌گيري از آيات قرآني و احاديث و اقوال بزرگان ديني و با استفاده از امثال و حكم عربي و فارسي و تمثيل، بهترين آموزه‌هاي تعليمي را در آيينۀ اشعارش بازتاب داده است. هدف از اين پژوهش، بررسي آموزه‌هاي تعليمي در اشعار تقي دانش، در محدودۀ قصايد و غزليات و قطعات بوده است. اين پژوهش، درپي پاسخ به اين سؤال است كه تقي دانش در اشعار خويش با استفاده از چه شيوه‌هايي آموزه‌هاي تعليمي، (اخلاقي، عرفاني و مذهبي ـ ديني) را بيان كرده است؟. در اين پژوهش، با روش توصيفي ـ تحليلي و بهره‌گيري از منابع كتابخانه‌اي، آموزه‌هاي تعليمي دانش، در كل قصايد و غزليات و قطعات ديوانش بررسي شده است. نتيجۀ پژوهش حاضر نشان مي‌دهد كه دانش با تأثير از پيشينيان، آموزه‌هاي تعليمي را به ‌صورت‌هاي گوناگون و در سطحي گسترده، در ديوان خود انعكاس داده است.