زيبايي‌ شناسي بومي رنگ در خود تزئيني سنتي تركمن (مورد مطالعه؛ قوم تكه روستاي دويدوخ)

مطالعات رنگ در ايران بيشترين توجه خود را بر پايۀ نظريات تئوريسين‌هاي غربي همانند ايتن و مانسل  با تكيه بر اداراك بصري انسان از رنگ بنا نهاده است. ماهيت فرهنگي رنگ كمتر مورد توجه قرار گرفته‌است و همين امر موجب شده‌ تا مولفه‌هاي زيبايي رنگ از منظر جامعۀ بومي مورد غفلت واقع شود. از همين روي در اين پژوهش برآنيم تا با مطالعۀ ميداني وبا رويكرد زيبايي‌شناختي در ميان قوم تكه تركمني به اين پرسش پاسخ دهيم كه چه مولفه‌هاي بر زيبايي‌شناسي بومي رنگ در خودتزئيني سنتي قوم تكه تركمن روستاي دويدوخ تاثيرگذارند؟ اين پژوهش، تحليلي- توصيفي با رويكردي كيفي وبا محوريت زيبايي در رنگ خودتزئيني سنتي براساس منابع مكتوب و مردم‌نگاري در ميدان انجام شده‌است. يافته‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد كه رنگ به مثابۀ يكي از ويژگي‌هاي متمايزكنندۀ اين قوم در خودتزئيني به‌ويژه سنتي است و يكي از مهم‌ترين كدهاي فرهنگي اين اجتماع است كه بيانگر هويت(فردي/قومي/اجتماعي)، عاطفي(غم و شادي) و ديني(ثواب/گناه، متوليان دين، قدسيت و ماورايي) است. و همچنين در نظر اين قوم، رنگ‌هاي اصلي و فرعي با تعلق يا عدم تعلق قومي تعريف مي‌شود و در باور اهالي حفظ قدرت تاريخي اين قوم با حفظ كدهاي فرهنگي به‌ويژه حيطۀ رنگ خودتزييني رابطۀ مستقيم دارد.