تاثير ذرات ميكروپلاستيك پلي اتيلني بر غلظت برخي عناصر غذايي در يك خاك آهكي

ميكروپلاستيك‌ها به‌عنوان يكي از انواع آلاينده‌هاي نوظهور گزارش شده‌ است و اطلاعات كمي درباره تأثير و رفتار آنها بر خصوصيات خاك وجود داد. هدف اين تحقيق بررسي تغييرات غلظت قابل تبادل (عصاره‌گيري شده با استات آمونيوم 1 مولار) و محلول در آب (نسبت 1 به 5/2 خاك به آب) عناصر سديم، پتاسيم، كلسيم و منيزيم تحت تأثير ذرات ميكروپلاستيك پلي‌اتيلن سبك در خاك بود. آزمايش به‌صورت فاكتوريل بر پايه طرح كاملاً تصادفي در سه تكرار اجرا شد. عوامل آزمايش شامل مقدار ذرات ميكروپلاستيك (صفر، 1، 2 و 4 درصد وزني-وزني) و دوره انكوباسيون (3، 17، 31، 45، 90 و 180 روز) بود. نتايج نشان داد كه ذرات ميكروپلاستيك غلظت قابل تبادل و محلول در آب عناصر را تحت تأثير قرار داد. ذرات ميكروپلاستيك غلظت قابل تبادل سديم، پتاسيم و كلسيم را كاهش داد. بيشترين كاهش مربوط به سطح 4 درصد ميكروپلاستيك بود. به‌طور خلاصه، غلظت سديم، پتاسيم و كلسيم قابل تبادل در مقايسه با خاك شاهد به‌ترتيب 2/7، 7/5 و 6/2 درصد كاهش يافت. از سوي ديگر، تحت تأثير ذرات ميكروپلاستيك (سطح 4 درصد) غلظت پتاسيم و كلسيم محلول در آب به‌ترتيب 97/6 و 4/8 درصد در مقايسه با خاك شاهد كاهش يافت. ذرات ميكروپلاستيك سديم محلول در آب را در دوره‌هاي اول (3روز) تا چهارم (45 روز) انكوباسيون كاهش داد. همچنين، ذرات ميكروپلاستيك غلظت منيزيم قابل تبادل و محلول در آب را نيز كاهش داد، اما معني‌دار نبود. به‌طور خلاصه حضور ذرات ميكروپلاستيك در خاك به‌ويژه با مقادير بالاتر (مانند 4 درصد)، مي‌تواند قابليت دسترسي عناصر كاتيوني مانند سديم، پتاسيم، كلسيم و منيزيم را تحت تأثير قرار دهد.