توزيع مكاني نيتروژن آلي خاك در بسترهاي خشك‌شده درياچه اروميه

بحران خشكي درياچه‌ اروميه منجر به پيدايش بسترهاي خشك‌شده و حساس به فرسايش بادي شده است. از اين‌رو، ايجاد و تسريع در احياي طبيعي و مصنوعي پوشش گياهي براي تثبيت كانون‌هاي ريزگرد بسترهاي خشك‌شده درياچه اروميه ضروري مي‌باشد. از اين‌رو، پژوهش حاضر با هدف اندازه‌گيري و تهيه نقشه توزيع مكاني محتواي نيتروژن آلي كل بسترهاي خشك‌شده‌ درياچه‌‌ اروميه به‌عنوان يكي از عناصر ضروري در احياي پوشش گياهي بر مبناي نمونه‌برداري ميداني برنامه‌ريزي شد. براي انجام پژوهش حاضر، 192 نمونه خاك از تمام بسترهاي درياچه اروميه در تابستان 1399 برداشت شد. سپس نتيروژن آلي كل به‌عنوان ويژگي‌ مهم خاك نمونه‌ها اندازه‌گيري شد. سپس با استفاده از روش كريجينگ معمولي مقادير نتيروژن در مكان‌هاي بدون نمونه‌برداري از طريق مقادير نقاط نمونه‌برداري‌شده ميان‌يابي و نقشه آن‌تهيه شد. نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه حداقل، حداكثر و ميانگين مقادير نيتروژن آلي كل در بسترهاي خشك‌شده درياچه اروميه به‌ترتيب 0.010، 0.297 و 0.143 درصد بود. غالب محتواي درصد نيتروژن كل حاشيه‌هاي درياچه اروميه كم (0.117 تا 0.153 درصد) و بسيار ناچيز بود كه در قسمت‌هاي شمال، شمال غربي، غرب، شرق و به‌ويژه جنوب شرقي درياچه اروميه مشاهده شد. با اين حال، بيش‌ترين مقدار درصد نيتروژن در بخش هاي محدودي از جنوب تا جنوب‌غربي درياچه اروميه و به ميزان 0.189 الي 0.297درصد بود. بر اساس يافته‌هاي پژوهش حاضر، اجراي اقدامات مديريتي و فني در راستاي بهبود محتواي نيتروژن بخش وسيعي از بسترهاي خشك‌شده و اراضي باير پيرامون درياچه اروميه براي دستيابي به احياي موفقيت‌آميز پوشش گياهي ضروري مي‌باشد. هرچند، اندازه‌گيري و تهيه نقشه توزيع مكاني ساير مؤلفه‌هاي خاك نيز براي پژوهش‌هاي آتي پيشنهاد مي‌شود.