بررسي رفتار سايشي ابزار فولاد تندبر در تراشكاري فولاد 1045

يكي از مهمترين موضوعات در فرآيندهاي ماشين‌كاري مصرف بهينه منابع اعم از ابزار ، خنك كننده ها ، زمان از طريق دستيابي به پارامتر هاي بهينه مي باشد. همواره وجود اصطكاك بين ابزار و قطعات كار حين عمليات ماشين كاري سبب افزايش دما و تاثير منفي بر پارامتر هاي ماشين كاري به خصوص عمر ابزار داشته است. فولاد 1045 يكي از فلزات سخت تراش صنعت مي‌باشد و ماشين‌كاري آن توام با چالش‌هايي همچون صدمات به ابزار و كاهش عمر ابزار و زمان حاضر به كاري ابزار است و علاوه بر آن به علت مقاومت به سايش بالاي خود يكي از پر كاربردترين فلزات در حوزه‌هاي مختلف صنعتي است، افزايش عمر ابزار در ماشين‌كاري اين فولاد اهميت بسزايي دارد. در اين پژوهش، با اعمال تغيير در زواياي براده و آزاد ابزار فولاد تند بر در فرآيند تراشكاري فولاد 1045، تاثير پارامترهاي مذكور بر ميزان سايش ابزار در سرعت هاي برشي 30 و 40 متر بر دقيقه در دو سرعت پيشروي 0.05 و 0.2 ميليمتر بر هر دور بررسي شد. تغييرات اعمالي بر روي دستگاه تراش TN50 تبريز و تبديل دستگاه به دستگاه سي ان سي ، استفاده از ابزار فولاد تندبر در ماشينكاري فولاد 1045 و استفاده از ميكروسكوپ دستگاه سي ان سي امكو از جمله نوآوري هاي انجام شده در اين پژوهش بود نتايج حاصل نشان مي دهد كه به صورت ميانگين زاويه آزاد 9 درجه و زاويه براده 15 درجه به علت برخورداري از زاويه گوه مناسب تر در حفظ استحكام لبه برنده ابزار و زاويه براده مناسب در دور كردن سريع تر براده ها از سطح كار سبب كاهش ميزان سايش ابزار مي گردد.ضمنا با افزايش سرعت برش و سرعت پيشروي به علت افزايش حرارت لبه برنده ابزار عمر ابزار كاهش يافت كه با مقايسه داده هاي حاصل مي توان به اين موضوع پي برد.