رابطه دسترسي به منابع مالي و رضايت زناشويي دربين زنان متاهل شهر تبريز

مقدمه :اين پژوهش به بررسي رابطه ميان منابع مالي در دسترس با رضايت زناشوئي بين زنان متاهل شهر تبريز پرداخته است. روش: روش تحقيق، پيمايش و ابزار جمع آوري داده ها پرسشنامه بوده است. به همين منظور براي سنجش متغير رضايت زناشويي از پرسشنامه استاندارد انريج(1998)، و براي متغير منابع مالي از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است. جامعه آماري پژوهش، شامل زنان متاهل بالاي  15 سال ساكن شهر تبريز بود كه  از بين آنها، تعداد 384 نفر نمونه به روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند. يافته‌ها: ميانگين رضايت زناشوئي زنان در حد متوسط به بالا و ميانگين منابع مالي در دسترس آنها در حد متوسط به پايين مي باشد. در ابعاد رضايت زناشويي، مقدار ميانگين ابعاد مسائل شخصيتي، ارتباط زوجين، حل تعارض ، مديريت مالي، اوقات فراغت و روابط جنسي در حد متوسط به بالا ؛ نگرش به ازدواج و فرزندان در حد متوسط به پايين و اقوام و دوستان در حد متوسط به بالا بوده است. نتايج آزمون هاي معني داري نشان داد كه بين ميزان رضايت زناشوئي و ابعاد آن و منابع مالي در دسترس زنان متاهل شهر تبريز رابطه معني دار مستقيم وجود دارد. بحث: با توجه به يافته ها، هر قدر منابع مالي در دسترس زنان بيشتر باشد به همان اندازه ميزان رضايت زناشوئي شان بيشتر خواهد شد. در واقع، منابع مالي به عنوان يك پشتوانه مي تواند در تامين امنيت رواني و به دنبال آن در بهبود روابط زناشوئي و رضايت زناشوئي موثر باشد.