نقش مولفه هاي تاب آوري اجتماعي درافزايش اعتماد اجتماعي شهروندان (نمونه موردي محله آبكوه شهر مشهد)

مقدمه: يكي از پديده هاي بحث برانگيردر جامعه امروز، مبحث تاب آوري اجتماعي و تاثير آن بر اعتماد اجتماعي شهروندان در محلات شهري مي باشد. بنابراين هدف از پژوهش پيش رو بررسي ارتباط ميان مؤلفه‌هاي تاب‌آوري اجتماعي و مؤلفه‌هاي اعتماد اجتماعي در محله آبكوه شهر مشهد است. روش: از نظر شيوه گرد آوري داده ها، تحقيق حاضر ازنوع پژوهش هاي ميداني و ازنظر گردآوري اطلاعات ازنوع پيمايشي است. جامعه آماري در محله آبكوه مشهد با جمعيت 5271 نفر در نظر گرفته شد و حجم نمونه از طريق فرمول كوكران 357 نفربرآورد شد. شيوه نمونه گيري تصادفي و ساده بود.براي تحليل داده ها، از مدل هاي روش تحليل عاملي تأييدي و نرم‌افزار spss استفاده شده است.  يافته ها: ازبين متغيرهاي مورد مطالعه بيشترين تاثير برتاب آوري اجتماعي درافزايش  اعتماد اجتماعي شهروندان مربوط به احساس امنيت شهروندان و كمترين تأثير را آداب‌ورسوم دارا بود. و با افزايش اعتماد اجتماعي تاب‌آوري اجتماعي نيز افزايش مي‌يابد در نتيجه رابطه معنادار و مقابل توجهي بين تاب‌آوري اجتماعي و اعتماد اجتماعي برقرار است. بحث: باتوجه به يافته ها توجه به احساس امنيت شهروندان، سازگاري، حضور پذيري، حس تعلق مكاني و تعاملات اجتماعي، وضعيت اشتغال و ميزان خدمات سلامت، مشاركت اجتماعي مي تواند تاثير مثبت و تعيين كننده اي دراعتماد اجتماعي شهروندان وتاب آوري اجتماعي محله آبكوه شهر مشهد  داشته باشد.