بررسي تأثير ريسك نقدشوندگي بر زمان‌بندي عرضه ثانويه سهام ‌ شركت‌هاي پذيرفته ‌شده در بورس اوراق بهادار تهران

هدف پژوهش حاضر بررسي تأثير ريسك نقدشوندگي بر زمان‌بندي عرضه ثانويه سهام است. اين پژوهش با استناد به داده‌هاي بورس اوراق بهادار تهران طي دوره زماني 1390 الي 1396 و بهره‌گيري از الگوهاي رگرسيوني پانل ديتا تأثير ريسك نقدشوندگي بر زمان‌بندي عرضه ثانويه سهام را مورد ارزيابي قرار مي‌دهد. به‌منظور دستيابي به اهداف پژوهش، اطلاعات 71 شركت پذيرفته ‌شده در بورس اوراق بهادار تهران كه افزايش سرمايه داشتند به‌عنوان نمونه در دوره‌هاي قبل و بعد از عرضه ثانويه مورد بررسي و تجزيه ‌و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان مي‌دهد كه بين ريسك نقدشوندگي با زمان‌بندي عرضه ثانويه سهام رابطه منفي و معناداري وجود دارد و همچنين با بررسي دوره‌هاي قبل و بعد از عرضه ثانويه مشخص شد كه شاخص ريسك نقدشوندگي در سه سال قبل، يك سال قبل و در سال عرضه ثانويه رابطه معناداري با قيمت‌گذاري سهام دارد و از اين ‌رو فرضيه زمان‌بندي مورد تائيد قرار مي‌گيرد، اما شاخص ريسك نقدشوندگي پس از عرضه ثانويه تغيير معناداري نكرده است.