تأثير تمرينات عضلات كف لگن بر بي‌اختياري ادرار و اوقات فراغت زنان مبتلا به مولتيپل‌اسكلروزيس

هدف اين مطالعه به بررسي تأثير تمرينات عضلات كف لگن بر بي‌اختياري ادرار و اوقات فراغت زنان مبتلا به مولتيپل‌اسكلروزيس پرداخته است. روش بررسي نوع مطالعه، كارآزمايي نيمه‌تجربي بود و شركت‌كنندگان تحقيق، ۱۵ زن مبتلا به ام‌اس بودند كه در مقياس وضعيت ناتواني گسترده، در مراحل ۷ يا كمتر قرار داشتند. اين شركت‌كنندگان به‌طور در دسترس براي گروه آزمايش انتخاب شدند. شركت‌كنندگان دستورالعمل يك برنامه تمرينات ساختاري عضلات كف لگن را دريافت كردند. ارزيابي‌ها در دو مرحله پيش و بعد از مداخله انجام شد. از پرسش‌نامه‌هاي بي‌اختياري ادرار ـ فرم كوتاه، اوقات فراغت بيماران ام‌اس و مقياس شدت خستگي در مطالعه استفاده شد. آزمون ويلكاكسون براي بررسي تأثير مداخله مورداستفاده قرار گرفت. يافته‌ها يافته‌ها نشان دادند تمرينات عضلات كف لگن، تأثير قابل‌توجهي در كاهش بي‌اختياري ادرار (007/p=0) و افزايش فعاليت‌هاي تفريحي (P=0.003) در زنان مبتلا به ام‌اس داشته است. بااين‌حال، اين تمرينات تأثير قابل‌توجهي در سطح خستگي شركت‌كنندگان در مطالعه نداشت. نتيجه‌گيري پيامدهاي پژوهش نشان داد تمرينات كف لگن به‌طور مؤثري عارضه بي‌اختياري ادرار را كاهش داده و فعاليت‌هاي تفريحي را در زنان مبتلا به مولتيپل‌اسكلروزيس افزايش مي‌دهد. اين نتايج، اهميت يك برنامه تمريني متمركز بر عضلات كف لگن در مداخلات اين بيماران را نشان مي‌دهد و به متخصصين بهداشت و افرادي كه بهبود كيفيت زندگي‌ خود را مي‌طلبند، نكات ارزشمندي ارائه مي‌كند. انجام تحقيقات و پياده‌سازي بيشتر تمرينات كف لگني به‌عنوان بخشي از راهبردهاي جامع مراقبتي ضروري است تا به‌منظور بهينه‌سازي سلامتي زنان مبتلا به ام‌اس، اقدامات لازم صورت گيرد.