بررسي مقايسه‌اي آنتي‌ژن p53 در ادنتوژنيك كراتوسيست و آملوبلاستوما به روش ايمونوهيستوشيمي

مقدمه: ادنتوژنيك كراتوسيست، نوعي كيست تكاملي ادنتوژنيك با رفتار كلينيكي تهاجمي و احتمال عود بيشتر از ساير كيست‌هاي ادنتوژنيك است. هدف از اين پژوهش، توجيه رفتار بيولوژيك ادنتوژنيك كراتوسيست با مقايسه‌ي بيان ژن پروتئين p53 به عنوان القاگر آپوپتوز به روش ايمونوهيستوشيميايي در آملوبلاستوما و ادنتوژنيك كراتوسيست بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي تجربي- آزمايشگاهي، 14 ادنتوژنيك كراتوسيست و 15 آملوبلاستوما از بلوك‌هاي پارافينه‌ي بخش پاتولوژي دانشكده‌ي دندان‌پزشكي قزوين در سال 94-1393 استخراج و پس از تأييد، تحت رنگ‌آميزي ايمنوهيستوشيمي قرار گرفتند و سپس از لحاظ شدت و نحوه‌ي رنگ‌آميزي بررسي شدند. در نهايت داده‌ها با استفاده آزمون‌هاي آماري Kruskal–Wallis و Mann–Whitney تجزيه و تحليل شد (0.05 p value). يافته‌ها: در ميان نمونه‌هاي آملوبلاستوما، در 86.7 درصد بيان نشاگر p53 مشاهده گرديد (77 درصد بيان ضعيف و 33 درصد بيان متوسط- 6/ 84 درصد به صورت كانوني 4/15 درصد به صورت منتشر). در ميان نمونه‌هاي ادنتوژنيك كراتوسيست در 4/71 درصد بيان نشانگر p53 مشاهده شد (80 درصد ضعيف، 20 درصد متوسط- 50 درصد كانوني و 50 درصد منتشر) بودند. بين ادنتوژنيك كراتوسيست و آملوبلاستوما از نظر شدت و نحوه‌ي انتشار نشانگر p53 اختلاف معني‌داري مشاهده نگرديد (0.05 p value).نتيجه‌گيري: بيان نشانگر p53 در تومور آملوبلاستوما و ادنتوژنيك كراتوسيست تقريباً يكسان بوده و احتمالاً رفتار تهاجمي ادنتوژنيك كراتوسيست به خاطر افزايش بيان ژن p53 جهش يافته در سلول‌هاي اپي‌تليالي ادنتوژنيك مي‌باشد و ممكن است تا حدي رفتار بيولوژيك ادنتوژنيك كراتوسيست را توجيه نمايد.