بررسي شيوع ريشه راديكس انتومولاريس درمولر اول فك پايين با استفاده از توموگرافي كامپيوتري اشعه مخروطي

مقدمه: دندان‌ها از نظر مورفولوژيك و ژنتيك در نژاد و شهرهاي مختلف، تفاوت دارند. ريشه ي راديكس، يك ريشه‌ي اضافي در سمت ديستو لينگوال يا مزيوباكال در مولرهاي پايين مي‌باشد كه معمولاً يك كانال دارد. هدف از اين مطالعه، بررسي فراواني ريشه‌ي راديكس در مولر اول فك پايين با استفاده از توموگرافي كامپيوتري اشعه‌ي مخروطي (Cone beam computed tomography) CBCT بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه‌ي توصيفي- مشاهده‌اي، 2000 پرونده‌ي موجود در مراكز تصويربرداري CBCT غرب تهران در سال 1397-1398 مورد بررسي قرار گرفت. ۳۸۹ پرونده داراي يك يا هر دو دندان مولر چپ و راست استخراج گرديد. نتايج از نظر وجود ريشه‌ي راديكس در سمت چپ، راست و يا هر دو سمت ثبت گرديد. داده‌ها توسط آزمون آماري Chi-squared تجزيه و تحليل شدند (0.05 p value). يافته‌ها: در 3.3 درصد افراد و در 2.8 درصد دندان‌هاي مورد مطالعه، ريشه‌ي راديكس انتومولاريس مشاهده شد. رابطه‌ي معني‌داري ميان جنسيت و فراواني ريشه‌ي سوم در مولر اول پايين يافت نشد (0.07 = p value). رابطه‌ي معني‌داري ميان سمت و فراواني ريشه‌ي راديكس انتومولاريس يافت نشد (0.76 = p value). تمامي ريشه‌هاي راديكس يافت شده، ديستولينگوالي بوده و هيچ مورد مزيوباكالي يافت نشد. نتيجه‌گيري: ميان جنسيت و فراواني ريشه‌ي سوم در مولر اول فك پايين و همچنين ميان سمت و فراواني ريشه‌ي راديكس، ارتباطي وجود نداشت و تفاوت در نژاد، اصلي‌ترين نقش را در فراواني ريشه‌ي راديكس انتومولاريس ايفا مي‌كرد.